HomeDe levensvoorwaarden onder volken op hoogen en op lagen trap van beschavingPagina 12

JPEG (Deze pagina), 838.53 KB

TIFF (Deze pagina), 8.04 MB

PDF (Volledig document), 35.69 MB

r I
l IO
hunner ontzaglijke wouden, verbranden het hout en stooten
plantgaten in den harden, met asch bedekten grond door
l middel van een aangepunten stok, om daarin rijst uit te
zaaien. Daar de grond niet bewerkt wordt, is de groei-
kracht van de rijstplanten gering en zijn zij daardoor meer Ell, _
gevoelig voor ongunstige voorwaarden voor den groei, te
veel of te weinig regen en dergelijke meer. Bovendien Q
i wordt van het gezaaide zaad, dat men niet met aarde
i bedekt, een deel door dieren opgegeten en, zoo er niet
spoedig na het zaaien regen komt, lijdt de kiemkracht
van het zaad door de sterke bestraling der zon ten zeerste.
Evenals het zaad heeft ook het opkomend gewas van
hongerige dieren te lijden. Terwijl de rijst groeit, eten
herten, wilde runderen en ander wild er van, tenzij men
ten koste van zwaren arbeid deze tijdelijke velden met
stevige houten hekken omheint. ls de rijst rijp, dan eischen
vogels en apen hun deel en de Dajak kan zich tegen d
deze slechts zeer gebrekkig beschermen. Daarom wordt,
om ten slotte toch eene voldoende hoeveelheid voedsel
te verkrijgen, niet alleen telkens weer een geheel nieuw
stuk boschgrond ontgonnen, maar dit moet voor een zelfde °
gezin ook veel grooter zijn dan onder volken met hooger
. ontwikkelden landbouw.
Al deze voor het slagen van de rijstcultuur zoo nadee-
l lige omstandigheden zün het gevolg van de gebrek-
' kige kennis der Dajaks op landbouwkundig gebied; zü
maken voor hen de kans op geheelen misoogst veel 4
grooter dan daar, waar men of door het aanleggen van
sawah's zich onafhankelijker van den regenval maakt,
of door de rüstplant beter te verplegen haar weerstand-
vermogen doet toenemen. Om zich na een jaar van misgewas
eenigermate te verzekeren van een voldoenden oogst moest