HomeLaatste bladzijde onzer Nederlandsche-West-Afrikaansche historie (Met een schetskaart)Pagina 20

JPEG (Deze pagina), 939.21 KB

TIFF (Deze pagina), 8.22 MB

PDF (Volledig document), 57.26 MB

· 4
18 ,
De zoogenaamde Vrijburgers, afstammelingen van t
Europeanen en inlandsche vrouwen, ---- waren 50 in aan- l
tal, terwijl van de gepensionneerde Indische negersoldaten (
(bijgenaamd Javaantjes) nog ongeveer 20 dienst konden
verrichten. ,l
_ Na aftrek der meest noodige bezetting voor de 4 .
redoutes bleven er niet meer dan 50 soldaten beschik- °
baar, om, in samenwerking met de bevolking, in 't open
veld te ageeren. _
Was het wonder dat de vijand, om en nabij 15000 man I
1 sterk, Elmina reeds als zijn zeker bezit beschouwde ?
. De gouverneur deed dan ook terstond het voorstel aan
. de regeering, aan wie tevens het hachelijke van den toe-
j stand werd bericht, om de vaste bezetting uit te breiden,
i waarmede in Mei een aanvang werd gemaakt, doch wat
I weinig resultaten opleverde, wijl tijdens het beleg aan eene
i werving niet te denken viel. ’
Ook zond de regeering 250 achterlaad-geweren (model
I Snider) met de noodige munitie, doch deze werden eerst
ontvangen, toen het beleg geëindigd en de vijand afge-
trokken was. 1
De toename der bevolking (in gewone tijden 12000 l
zielen) deed spoedig de prijzen der eerstelevensbehoeften ‘ (
1 aanmerkelijk stijgen en weldra ontstond er ook gebrek
I aan goed drinkwater, wat vele ziekten, vooral onder de
I bevolking, ten gevolge had. ‘
Het water te Elmina was brak en nadeelig voor de ge- _
zondheid en pleegde men drinkwater te halen uit het
bosch, dat nu door den vijand was bezet.
Wel was door de regeering een beduidende voorraad
hard brood, gezouten vleesch en rijst uitgezonden. maar
deze hulp kwam, helaas, grootendeels te laat. 1
Middelerwijl was door de Negerregeering in eene ver- g
gadering besloten, om eenen uitval te wagen, ten einde t
de meest nabijgelegen drinkwaterplaats te bemachtigen, . .
` opdat men niet, uit volslagen gebrek aan drinkwater J
omkwame.
In een hevigen uitval braken de Elmineezen door de , .
lijn der steeds meer en meer opdringende vijanden, doch
het gelukte hun niet één der bronnen te bemachtigen.
Maar het lijden en de ontberingen deden den moed en
l
I