HomeNeerbosch' WeesinrichtingPagina 82

JPEG (Deze pagina), 878.78 KB

TIFF (Deze pagina), 6.00 MB

PDF (Volledig document), 97.34 MB

l
t
80
dat de zuiverheid vooral 11iets te wenschen overliet, iets,
dat inzonderheid elken bezoeker trof; è
dat ik zelf menigmaal gezelschappen heb rondgeleid, die
luide te kennen gaven, dat zij niet hadden kunnen denken,
dat alles zóó ordelijk en net toeging;
dat hooggeplaatste personen, waaronder proffessoren, docto-
re11, baronnen en jonkvrouwen hebben gologeerd op de in-
richting of haar hebben bezocht en die ik met name kan noe-
men, die geen aanmerkingen hadden;
dat er bij gelegenheid van feestdagen, ook wel op andere tijden,
altijd veel oud­weezen kwamen logeeren, wat zij in een oord
van hongerli_jden en dood toch zeker niet zouden gedaan hebben ,
dat de heer Van ’t L. stapels brieven en briefkaarten ont- r
ving van ,,dankbare" oud­weezen bij gelegenheden van nieuw- ’
jaar, verjaring, enz. en paticulier, confidentiëel of om raad etc.; S ’
_ dat het weeshuis altijd voo1· iedereen openstond en ieder
mocht zien en onderzoeken en vragen wat hij wilde; {
dat ik gevallen van de uiterste zachtmoedigheid en van het H
taaist geduld kan opnoemen tegenover gevallen van ,,mis­ j
handeling"; (hoe is ’t mogelijkll) je
dat de weezen altijd zeer net begraven werden, nadat ver- gif
scheidene weezen, jongens en meisjes, met het personeel in de ,_
kapel een lijkdienst hadden bijgewoond; 2
dat - maar ik houd op. Het is mij een genot al de her- ij
inneringen van die acht jaren (van 1875-’83) in den geest
terug te roepen, en niets stuit mij meer tegen de borst dan I
de wijze waarop men thans bezig is den naam der inr. en
dien der stichters te bezwalken, te bekladden en door ’t slijk [
te sleuren.
Of ik dan beweer, dat er hensch geen enkele leemte te pi
vinden ware? Niemand eerder dan ik zal dit ontkennen. Maar
ik hield dan de hoofdzaak in het oog: de opvoeding der we- ‘
zen en dat maakte den arbeid zoet en licht. Het is mij, alsof i
Neerbosch een oord van schrik en vloek is geworden is, alsof jl?
het naar Siberië is overgeplant en dat er geen greintje goeds ·
meer is te vinden.; althans volgens de berichten. Ik sta ver-
plet en vraag mij af: hoe hebt gä dan toch gekeken, toen
ge te N. waart! Zaagt gg) die beulen dan niet, die wegstopperij
van overleden kinderen, dat hongerlijden?
Velnu, ik verblijd mi_j, dat er nu 30jaren aaneen, zooveel
honderden weezen voor de maatschappij bleven behouden,
die nu een eerlijk middel van bestaan hebben en de inr. ·I
dankbaar blijven en dat er zoo zijn getuigt wel de som van _
_f32000, die op het Zilverfeest der stichting door oud­weezen
bijeengebracht, in de kas der inr. werd gestort, en de adver-
tentie van oud-weezen in ,,het Oosten" van 21 Juni j.l.