HomeEen menschwaardig bestaanPagina 15

JPEG (Deze pagina), 806.04 KB

TIFF (Deze pagina), 5.47 MB

PDF (Volledig document), 15.31 MB

A 15
jaren duren. Ze was zoo geregeld dat behoorlijk loon voor
den arbeid werd uitbetaald. In éen woord: te platten lande
` beteekende ze eigenlük alleendat de verarmde grondbezitter
tijdelijk pachter van zijn eigen grond was. Had de crediteur
‘·, zich vergist en meer geleend, hooger crediet gegeven, dan
behoorlijk in zes jaren kon worden ingehaald, dan was het
. verlies uitsluitend aan zijne zijde. Met het sabbatsjaar was
1 de schuld, voorzoover ze nog openstond, verjaard en ver-
vallen. En zelfs gebood de wet uitdrukkelijk dat de schuld-
E eischer, zün lijfeigenen ontslaande of door het aanbreken van
het sabbatsjaar verliezende, hen niet ledig mocht laten uit-
trekken, maar hun een geschenk meegeven moest naarmate
A van den duur en de waarde van den verrichten arbeid. Twee-
ledige uitstekende uitwerking moest de naleving van deze
wetten hebben. Aan de éeue zijde bewaarde zij den onver-
mogende voor uitzuigerij door woeker of onmatig crediet. En
‘ aan den anderen kant spoorde zij hem aan niet boven zijne
krachten te gaan en prijs te stellen voor alles op zijne vrij-
; heid. _De gelijke onder zijne volksgenooten moest hg blijven.
[ Dat wilde God. Ten overvloede werd dat duidelük afgebeeld
` in de vernederende, ja beleedigende ceremonie, welke de wet
voorschreef ten aanzien van den man, die niet verkoos als
vrij man te vertrekken op het oogenblik dat zijne lijfeigen­
. schap eindigde. Zijn schuldeischer, die nu zijn meester werd,
moest zijn lijfeigene, die zich nu als slaaf ging wegwerpen,
waarschuwen en nog eens uitdrukkelijk de vrijheid aanbieden
en aanraden. Bleef hij voor beter overtuiging onvatbaar, dan
‘ moest zijn heer in tegenwoordigheid van getuigen hem het
oor aan de post van de huisdeur vastpriemen, en daardoor
laten zien dat deze man, deze zoon Israels (dat is, zoon van
‘ een vorst) zich vernederde tot een ding, dat bij de goe-
e` deren van het huis behoorde.
` Verwonding van den lijfeigene had rechtens zijn onmiddel- V
lijke invrijheidstelling tengevolge. Doodelijke verwonding werd
met den dood gestraft.
j Wie het beginsel hier uit zijn tijdelijken vorm ontwik-
» kelt en de lijn doortrekt, moet m. i. tot het resultaat komen
j dat Gods Woord slaafsohen arbeid wraakt; onvoldoende loon
j veroordeelt; en individualistische onbeschermde »vrijheid" van `
E den zwakkere als een eigen vorm van tirannie verwerpt.
l
rg;.