HomeEen menschwaardig bestaanPagina 11

JPEG (Deze pagina), 842.79 KB

TIFF (Deze pagina), 5.38 MB

PDF (Volledig document), 15.31 MB

.,.).·. ... ­.».. ...,. ....-. ..- .. ,,,_,,_,___,_ _____,, _______ _”_ _;_...<, ___:_{__H:__v____" ngm
4
_ l
11
den. De proef op de som is geleverd dat behoorlijke rusttijd
meer energie, meer denkkracht, meer werkkracht en meer
goed werk levert dan het afwerken van den vroegen morgen
gj tot in den nacht. De man, die de gelegenheid heeft en
gebruikt om ook aan wat anders te denken en kracht te
wijden dan aan het onophoudelijk kloppen van ijzeren platen
of het voortdurend stoken van heete vuren zal zijn gezichts-
kring verwijden en daardoor zijn werk beter doen. Die man
i is evengoed als de millionair geroepen om staatsburger te
zijn; om zich met de publieke zaak te bemoeien; om zijn
huis wél te regeeren en te verzorgen; om zijn God te dienen.
i. Reeds het eigenbelang van zijn werkgever moest dezen er toe I *
brengen om in hem den mensch van gelijke beweging te
eerbiedigen, indien hooger reden hem niet bewegen kon om
in zän werkman iemand van Gods geslacht te zien.
Niet slechts een arbeidsdag van beperkte afmeting moet
er zijn, maar ook de instelling door God der geheele aardsche 1
s schepping ingeweven - de rust om de zes dagen, kan niet
overtreden worden zonder zich, ook stoffelijk, geducht te
wreken. Verreweg de meesten willen het niet gelooven, maar
. zij die leerden den Zondag te vieren weten het bij onder-
vinding, hoe weldadig de rustdag eens per week is, en hoe-
veel beter het personeel werkt, dat in ’t minst niet in dit
heilig recht beknibbeld wordt.
Maar zelfs niet alleen beperking van werkuren en vol-
strekt vrijlaten van den wekelijkschen rustdag zijn voldoende;
1 ook behoort jaarlijks vacantie gegeven te worden. Wat ik
noodig heb ter onderhouding en verfrissching mijner krach-
ten, behoeft ook mijn ondergeschikte. Vooral de man, die
nooit iets anders ziet dan steenen woningen en steenen wegen,
nauwelijks een plekje van de blauwe lucht en bijna nooit
M een weiland, in éen woord, de arbeider in de groote stad,
heeft behoefte zich eens in het jaar eenige dagen in de
heerlijke, vrije natuur te bewegen, geheel meester van zich-
zelf en van zijn tijd. Ik geloof dat de geheele maatschappü
j er wel bg zou varen indien zonder onderscheid hoegenaamd
ieder, die het geheele jaar flink doorwerkt, ’s zomers een dag
of tien vacantie kreeg. Reken maar uit wat het kosten zou.
Een man werkt 365 min 52:313 dagen in het jaar. Geef
hem 10 dagen vacantie, dat is 3°/0 van den tijd. Het product
r§st daardoor bij lange na geen 3% in prijs, want de grond-
stof moet afgetrokken worden. ’t Zal gemiddeld niet meer
dan 1à°/0 wezen. Dat wil dus zeggen dat een voorwerp, ’t
welk nu f 10.- kost, dan__f 10.15.- zal moeten opbrengen.
N.