HomeVolharden bij het ideaalPagina 13

JPEG (Deze pagina), 1.13 MB

TIFF (Deze pagina), 7.96 MB

PDF (Volledig document), 27.98 MB

V II
j wordt? En nu, bij zijn God heeft onze eenige Groen van W
Prinsterer thans beter kroon verworven, en niemand onzer
V, wenscht hem in de woeling van dit aardsche leven terug. ~
j Maar toch, wat u, wat mij aangaat, ja, dan zouden we · j
i,‘· het begeeren kunnen, dat hij, voor een oogenblik onder ,
T? ons teruggekeerd, deze heerlijke vrucht van zijn werk i
met, eigen oog mocht aanschouwen,«en dat wij in zijn edele, p
,fijne trekken- de uitdrukking van innigen dank aan zijn God
mochten lezen, die aldus het zaad, door hem uitgestrooid,
_ rgezegend had. j _ i ' ·_ i
. Bij. die herinnering roep ik u, tot het laten varen van
jl, .·elk eeijzuchtig en elk egoistisch bedoelen, en tot het
{ volharden bij ons ideaal te eerder op, nu in den loop der .
tijden ·.ons. de strijd zooveel lichter is geworden dan hij _
eertijds was. Wat uit de Holen van spot, en bitterheid,
_ en dreigement nog voor nu twintig jaren over ons werd
p çuitgegoten, is den meesten uwer thans gelukkig nog slechts
I, iuit de herinnering bekend. De jongeren in uw midden
nhebben dit niet `meê, doorleefd, en van- het lijden van een
à, man als Groen hebben ze daarom van verre geen denk-
beeld. Voor spot is nu waardeering, voor bitterheid W
"'­ welwillende bejegening in de plaats getreden. Dat dankt
l rge aan het opbreken der Cêterie in drie elkaarbestokende
E ,fractiën. Maar ook,. dit dankt ge aan den nood der
= -tij.den. Nooit toch hebben we als burgers ons met man­
.·.nen van alle partijen meer één gevoeld, dan toen aller ,
bloed trekken ging bij het hooren van den gruwel in
j Zuid«Afrika tegen den, Nederlandschen stam gepleegd. En
g óns-. moes! het wel ten goede komen, toen het Handels- .
{ ölad Milton en der Puriteinen moed verhief ; toen Braaken­
l siek Prins Willem met zijn paladijnen onder het Wilhel-
jj mus in beeld bracht; toen in alle oflicieele toespraak
? tot de herwaarts gevloden ballingen Gods naam weer
eere ontving; ja toen weer, publiek op onze straten,
om Kruger te verwelkomen, o wonder, het aloude i