HomeKloosterleven ontmaskerdPagina 66

JPEG (Deze pagina), 0.99 MB

TIFF (Deze pagina), 5.96 MB

PDF (Volledig document), 109.03 MB

/ ‘ , ‘ i
/j . •.
ci" è
jl _ 57 « E
g' Ik gebood hem mijne tegenwoordigheid te verlaten. Ik was ·‘
j _ wanhopig en niet toerekenbaar voor wat ik zeide of deed. ”
g _ ` Mijne ziel verafschuwde de priesters - zij waren adders! j "
' Ik veroordeelde de zusters en het klooster als geheel be- rl
drog. Ik kon daar niet langer blijven; de gedachte alleen _ _
‘·° was onuitstaanbaar! Ik wilde vluchten - ontkomen -
maar waarheen? en zou mijne ziel niet voor eeuwig ver- 1
_ loren zijn, als ik mijne roeping verliet? Och! maar zou zij N
W ` niet evenzeer verloren zijn, indien ik in het klooster bleef? C,
‘ T Indien dit zoo was, dan zou ik liever buiten het klooster ‘i
verloren gaan, dan er in. Ik verkeerde in de grootste op- 1
gewondenheid; ik zette mijn hoed op; deed den mantel om, j
welken de nonnen op straat dragen, en keerde voor altijd
het kloosterleven den rug toe. Ik had den stap, dien ik op l
dien stormachtigen Januaridag deed, niet te voren over- I .
wogen, anders zou ik betere voorzorgen genomen hebben.
Tot wanhoop gedreven, dacht ik aan niets anders dan de · T
hatelijke tegenwoordigheid van priesters en nonnen te ont- ‘’`, I
vluchten en met vijf dollar, die ik van een dienstmeisje
had ontvangen en welke ik vergeten had in de schatkist x
te werpen, vluchtte ik in het midden van den winter, zonder ,
schuilplaats, zonder bescherming de wereld in; maar beter V
dit dan het verblijf van adders en een leven van zonde.
Ik wist niet, waarheen ik vluchtte! Het kon mij niet f j
schelen; alle plaatsen waren mü even goed, mits ik maar jr
buiten het klooster was! Ik vraagde een kind, dat ik op
" straat ontmoette, om mij naar een spoorwegstation te bren-
gen en ik bevond mü weldra in een trein, zonder kaartje, ·
zonder zelfs te weten waarheen ik ging, totdat de conduc- Q
teur mg zeide, dat de trein naar Philadelphia bestemd was.
l Niet voordat ik mij te Philadelphia, in het Continental- P
hotel, kamer 91, bevond, waar ik den naam van zuster
Edith Crofton had opgegeven, daar ik mij niet durfde te doen jg
, inschrijven als zuster Teresa de Chantal, uit vrees voor _­
. j ontdekking, kwam ik tot het begrip van den toestand, lj
l waarin ik mij bevond - zonder geld en in nonnenkleedingl
Den ganschen dag had ik in een onnatuurlijken staat van j j;
opgewondenheid verkeerd, maar toen dit voorbü was en ik WE
mg van alle vervolging bevrijd zag, begon ik mijn verlaten, _ lj
hulpeloozen en ellendigen toestand in al zijn omvang te .
begrijpen. ‘
l
l E
ll