HomeDe grenzen der heelkundePagina 19

JPEG (Deze pagina), 1.04 MB

TIFF (Deze pagina), 8.63 MB

PDF (Volledig document), 37.29 MB

5 r j a j 17 . á
l
l de geneeskunde de holle theorieën haar einde genaderd. .
Sinds dien is het rangschikken van de gevondene af-
, wijkingen, waaraan het verklaren van zelf moest opvolgen, l
j _ zoowel de genees- als de heelkunde blijven beheerschen. {
A Naast den medicus­patholoog stond de theoretisclrheelkundige, l
B die beiden denzelfden weg volgden door slechts het waar- u l
genomene als bouwstof te doen gelden. Zoo werd onze
H _ tegenwoordige kennis over ontsteking en ettering door den l
á chirurg Joniv HUNTER aan de hand van klassieke onderzoe­ H
_ kingen over wondgenezing met behulp van dierproeven r
gegrondvest, nadat door den geneeskundigen SENAC de b
etterlichaampjes het eerst waren aangetoond.
; De voortdurende verbeteringen van het microscoop breidde
intusschen den kring van het waarneembare steeds verder A
· __ uit. Toen BICHAT eenmaal op de beteekenis der meer een- j
r voudige weefsels, waaruit de organen zijn opgebouwd, ge-
wezen had, kwam het gewicht `van de veranderingen der
kleinste samenstellende deelen steeds meer op den voorgrond.
j Het bleek steeds duidelijker, dat, wat het bloote oog
· waarneemt, slechts het product is van wijzigingen, die n
de kleinste weefseldeelen hebben ondergaan, tevens echter i
X, dat die weefseldeeltjes dezelfde zijn en dezelfde veranderingen _ gl
t ondergaan, onverschillig of ze diep, dan wel oppervlakkig
"" gelegen zijn - dat dus genees- en heelkundige ziekten _.
i wel door geheel dezelfde wetten worden beheerscht. De u
ri ziektekundigé weefselleer scheen als zwaartepunt der geheele
t er
E ‘ J
, " r "