HomeDe koloniën en staten van Zuid-AfrikaPagina 13

JPEG (Deze pagina), 647.98 KB

TIFF (Deze pagina), 5.22 MB

PDF (Volledig document), 73.90 MB

•i 11
ä bruikelijke: ,,Zoo min Engelsch as mogelijk is" u verzoekt
geen complimenten te maken, dan gevoelt ge u daar meer
ä te huis dan bij een familie in Holland, waar gij reeds eenige
ä dagen zoogenaamd familiaar gelogeerd zijt. In de kolonie
ï, bewijst men dikwijls gastvrijheid, om dat het nu eenmaal
niet anders kan; in de Transvaal daarentegen omdat men
er nog genoegen in vindt. '
ij Reeds vroeger hadden wij Hollanders daar een schreefje
{ voor, en de laatste gebeurtenissen zullen dat privilegie wel
ä niet ingekort hebben. Een klein voorval, dat mij invalt,
diene hier tot bewijs.
Op zekeren avond, lang vóór men aan annexatie dacht,
kwam ik kort na zonsondergang, op de plaats van den heer
E ..... s, achter de Magaliesbergen. De oude heer, een
krasse zestiger, van over de zes voet, stond, leunende op een
langen kierie of staf, niet ongelijk aan dien, waarmede wij
Koning David of den verloren zoon als herders zien afgebeeld,
mij reeds van verre in de deur zijner woning met een door-
dringenden blik op te nemen, en riep mij, toen ik, voor zün
woning gekomen, van mijn paard wilde stijgen, met een bul-
­T derende stem toe: ,,Wat voor een landsman is jij ?"
,,Een Hollander, Oom,” was mijn antwoord.
,,Kom af dan, jong", en de toon der stem was op eens
geheel veranderd, ,,ik dacht recht! recht! dat je een En-
" gelschman was."
dï ,,Sahanie", vervolgde hij tot een nabijzijnd kalferjongetje,
‘ ,,vat die baas z’n pêrd en as jy hem koud geleid en water
"j gegeven hebt, zet hem dan in die stal en geef hem volop voer/’
i De oude heer, een weduwnaar met een eenige dochter,
noodigde mij binnen, en mün gezelschap scheen hem om de
een of andere reden zóó aangenaam te zün, dat hij, toen wij
' de koliie en het avondeten hadden gebruikt, zijne dochter
bevel gaf een bed voor mij in zijne slaapkamer gereed te
- maken, ,,dan konden wij nog wat lekker gezelschen (praten).
ï De nachten waren toch zoo lang.”
Toen wij dus een uur later, ieder tot aan den hals onder
Q de dekens, fideel lagen te babbelen, zeide ik: ,,Maar as Oom
Jr
.*ise_n,,,..__,,___, .,_, ___ _ evv. e een .,.-..,,. ..,. - .. _, .....- in