HomeDe 'Bede' van dr. A. Kuyper, afgewezen door dr. A. W. BronsveldPagina 34

JPEG (Deze pagina), 827.00 KB

TIFF (Deze pagina), 7.19 MB

PDF (Volledig document), 47.54 MB

’ E . ,""ïlï'..<«·¤-L g §’...­§. in ­.`, JD i.; _, NJ" ' · " · i ·ï‘ " 7
+
32 `
allereerst dat ze van den Christus niet vervreemde, dan dat ze
zich voede met de vruchten der wetenschap, en eerst in de derde .
plaats, dat ze die spüze der wetenschap neme van den grooten _;
maatschappelüken diseh. 'E
,,De meest gewenschte toestand voor de Kerk is derhalve, dat
haar kweekelingen aan de nationale hoogescholen den Christus en ,
de wetenschap kunnen vinden. [
,,Kan dit niet , dan is ze verplicht haar kweekelingen den Christus
en de wetenschap op eigen school te bieden. Blijkt ook dit on- i,
mogelijk, dan moet zelfs het tweede worden prijs gegeven, en on-
‘ verbiddelijk voor geloofsgemeenschap met den persoonlijken Christus
gewaakt. Of wil men korter: de kerk moet haar kweekelingen
het liefst op de nationale universiteit, kan dit niet, dan op een i
eigen universiteit, en mag ze eerst, als ook dit niet te bereiken is, ·
V op seminaries plaatsen? E
Hier zien wij dus de bevoegdheid van Staat en Kerk om hooge- *
i scholen te stichten niet slechts beweren, maar postuleeren.
Op bl. 445 van ,,Ons Program" lezen we: ,,Bleek nu het stichten
van een vrije universiteit op dit oogenblik, ’t zij om de landswet,
’t zij om den toestand der kerk, een nog onvolvoerbaar plan, dan Z
mag de kerk daarom niet stilzitten. Ze heeft dan te vragen: Hoe
zijn vroeger de universiteiten ontstaan? En luidt het antwoord: Uit l
seminariën! dan plante ook zij die stek opdat de boom er uit groeie l" V
Wij kunnen onze oogen niet gelooven, als wij deze regelen h
leggen naast hetgeen in ,,de Bede" te lezen staat, en verbazen ons
l over de meer dan groote vrijmoedigheicl, waarmeê Dr. Kuyper tot Z
mij durft zeggen, dat ik van heel dit onderwerp zelfs geen elemen-
5 taire studie heb gemaakt; dat hij zich niet begrijpt, wat mij ver-
L leid heeft om, terwijl ik mijn studie over zulk een onderwerp nog V
, beginnen moet, er over meé te spreken; erger nog: er mij een j
eordeel over aan te matigen, en het ergst van alles: er anderen,
die er wel iets van wisten, aan te klagen bij het publiek. _
A Dr. Kuyper wist er iets van, zoo zegt hij. Dat dacht Dr. But- i
gers zeker ook, en ik, die het er voor houd, dat Dr. Kuyper, als
l
l