HomeSint Nikolaas of Kerstmis?Pagina 8

JPEG (Deze pagina), 0.96 MB

TIFF (Deze pagina), 7.69 MB

PDF (Volledig document), 16.27 MB

E L
E; l
j 6 smr NIKOLAAS or Kmusrmrs? i
Maar hoe komt het nu, dat men hem steeds in tal van .
g liedjes in verbinding brengt met Spanje, wanneer hij niet in §
dat land, maar in Klein-Azie bisschop was? Een Duitsch
5 geleerde, die veel deed aan de mytologie, ziet in verschillenden
van die liederen verbasteringen van zonneliederen, waarin het ,
ij heerlijk lichtrijk het ,,Engelland" wordt genoemd. Nu gold in
, ons land als het rijk van overvloed, waar appelen, peeren, enz.
§ in de ruimte werden gevonden, Spanje, wat om zijn natuur- j
E lijke gesteldheid terecht genoemd wordt ,.,Europa’s lusthof."
, Helaas! dat land, waarover de natuur zoo kwistig haar gaven
heeft uitgestort, is door eeuwenlange monniken en priester­over­
heersching lang niet, wat het wezen kon en moest! Ook hier
was het de mensch, die het werk der natuur verknoeide.
Zoo is Sint Nikolaas, eigentlijk Sinterklaas of sint her Claes
(de heilige heer Klaas) geworden de kinderheilige, die echter
zijn gaven nog altijd schenkt aan zoovelen, die reeds lang aan
de kinderschoenen zijn ontwassen. Laat ik u nog één legende ,
vertellen, die het verklaarbaar maakt, waarom men Sint Nikolaas I
voorstelt met een tobbe, waarin drie naakte kindertjes, gelijk
zulks gezien kan worden op een steen te Amsterdam. Toen
Nikolaas bisschop was van Myra, werd hem medegedeeld dat
er ergens in zijn bisdom een waard was, die kinderen stal en
, slachtte om er vleeschpasteitjes van te maken, waarop hij zijn
gasten onthaalde; hij ging dadelijk op reis, nam zijn intrek bij »~
dien waard en stapte recht door naar den kelder. Daar vond
j hij inderdaad een tobbe, waarin drie onnoozele kindertjes in gj
stukken gehakt lagen in het zout. Nu grijpt de verontwaar- i
digde bisschop den waard, sleept hem naar de tobbe in den
kelder, en verwijt hem zijn onmenschelijke wreedheid, hem
dreigende met de vreeselijkste straffen. Hij maakte een kruis
over de tobbe en terstond herleefden de kinderen, die vroolijk ·
opsprongen en een liedje zongen. Natuurlijk eindigde dit
wonder met de bekeering van dien man, want zulke overle­ `
veringen vormen altijd een blij­eindend verhaal.
Vragen wij nu naar de gebruiken op dat feest, wij moeten
i dan terug naar den heidenschen tijd. Wodan, wiens nagedach-
i tenis nog voortleeft in ons woensdag of Wodansdag, was bij T
de Germanen de god der elementen en als zoodanig bestuurder i,
;
tg! j
I