HomeHumanisme of godsdienst?Pagina 35

JPEG (Deze pagina), 719.02 KB

TIFF (Deze pagina), 5.04 MB

PDF (Volledig document), 28.29 MB

; te spreken is dus eene ongerijmdheid. Zonder, zelfs
tegen mijn wil kan ik dan tot het kwade worden ge~ l
drongen. Al heb ik het goede nog zoo lief, wat helpt het
«_ ii mij! Het onverbiddelijke noodlot belet mij het goede te
doen. Al wil ik nog zoo gaarne het kwade najagen, wat ·
nood! Datzelfde noodlot zou mij de deugd geven, ook al
wilde ik het kwade! Wat onderscheidt dan den mensch
van een dier? Niets, want hij zou dan zijn een speelbal
' der fortuin, een werktuig in de hand eener ons onbekende
ll macht.
J, Lezers, kan zoo'n levensbeschouwing met haar gemis aan
een zuiver begrip van plicht en gevoel van vrijheid, wel
aanspraak maken op het bezit van eene zedeleer? En
gevoelt gij niet het schoone enhet levendmakende,
dat de godsdienst bezit in tegenstelling van de ,,huma-
r nistische" levensbeschouwing, die, met meer recht als de
l heer Fr. zulks van de eerste deed, eene doodsbeschou-
wing kan genoemd worden? De godsdienst schrijft als
J u eerste regel der zedelijkheid voor: liefde. Onder welke
omstandigheden wij ook geplaatst zijn, die regel is altijd
i geldig. De heer Opzoomer schrijft in zijn ,,De Waarheid
en hare Kenbronnen:" ,,l·let oneindige alleen is zijne
‘ eerste en eeuwige liefde, en wie anders is dat oneindige
I d·an God? Zoo is God het, die zijn geheele ziel inneemt,
i en al de dingen der wereld staan in zijne schatting slechts
q, op die plaats, waarop zij door God gesteld zijn. Hij (de
godsdienstige n. 1.) begeert niet alles te zijn, hij wil integen-
deel zich zelven verloochenen waar een hooger, een rui-
mer belang het vordert. Die zelfverloochening, die opoffering
, van ons eigen belang aan een grooter belang, is het we-
·l zen der zedelijkheid. Daarom kost zij ons zoo veel moeite
*'A en strijd, want wij moeten ons zelf vergeten voor den