HomeHet persoonlijk karakter van den godsdienst en het ultramontanismePagina 17

JPEG (Deze pagina), 712.05 KB

TIFF (Deze pagina), 6.72 MB

PDF (Volledig document), 11.67 MB

l
lj ’l5
Och of wij in staat en bereid waren om, elk voor
zijn deel, die roeping te vervullen!
E Dan zou ’t ons niet ontbreken aan wijsheid en liefde,
F _ waardoor wij moed houden onder teleurstellingen. ’t Zou l
t ons dan niet verdrieten te doen als Jezus. Hij begon
j klein bij den weg. Een handvol visschers en daarenboven
nog hier en daar eene enkele dankbare ziel ­- ziedaar
zijne eerste gemeente! Maar in dat kleine zag Hij het
begin van wat eenmaal komen zou.
. Welk een moed! Wat eene liefde!
J Woont hij ook in ons, die heilige geest? -­ Indien
wij hem mogen bezitten ­- laat ons toezien dat wij hem
l - houden. Hij kan ons ontgaan!
Juist die eenvoudige Protestantsche opvatting van onze
roeping: dat onze godsdienst geest en leven moet zijn,
l is de moeielijkste. ·
Wat hebben wij aan de macht van den vijand tegen-
( over te stellen? Phlegincltisoli geloof, zonder geest? of
.’ hartstochtelijk geloof, vol van boozen geest? Ach, dikwijls
, geen, levend geloof, dat machtig is door den Heiligen Geest!
l Maar dan is het immers ook onze schuld -­ Paulus zou
, zeggen: het spreekt schande over u - als ongeloof,
V wangeloof en bijgeloof om ’t hardst voortwoekeren in
onze eigene kringen.
ll Als Rome den tijd gekomen acht om op onzen grond
l de banieren van het Pausdom te planten ­ wie heeft
dat bewerkt? - Dat hebben wij mede gedaan!
En wie zal die zorgwekkende propaganda keeren? ­- l
Dat zullen wg hebben te doen!
Maar het eenige bolwerk dat weerstand zal kunnen
bieden, zal zgn: onze persoonlglcheid, levende inet en
voor God!
l i
l
z
J