HomeHet persoonlijk karakter van den godsdienst en het ultramontanismePagina 14

JPEG (Deze pagina), 707.19 KB

TIFF (Deze pagina), 6.79 MB

PDF (Volledig document), 11.67 MB

E
· ‘à°
l 12 "
Het Godsrijk? Maar dat was er immers niet buiten
haar, meende zij. Het Godsrijk? dat was zgzeloe!
Deze dwaasheid, deze zonde is haar oordeel! eg
Ik weet niet of het ooit gebeuren zal dat er godsdienst
is zonder eene kerk (dat moet de toekomst leeren); maar` I
wel acht ik het waarschijnlijk dat er nog eenmaal eene .
kerk zal zijn zonder godsdienst. 1
De Katholieke kerk was dikwijls op weg om zulk eene j
te worden.
Misschien ook onze kerk? Ik ben daaromtrent lang jg
niet gerust. *
Maar voor de Roomsehe kerk is het gevaar toch I
ontegenzeggelijk grooter. Als zij het beginsel drijft, dat
in haar den boventoon voert, dan randt zij het persoon- 1
lijke in den godsdienst aan en verlamt zij de eigenlijke j
zenuw van het godsdienstig leven. En dat heeft zij j
zoo dikwijls gedaan! <q `
Gelukkig dat zij ten slotte toch nimmer den eeuwigen ,
samenhang, dien God heeft gemaakt, kan verbreken!
Het godsdienstig gemoed- eischt eenmaal terug, wat eene
ontaarde kerk in haren overmoed heeft geroofd. E
De mystiek is gekomen als getuige van ’s menschen !
innige behoefte aan persoorilgkeoi omgang met Gool. Het j
I Prolestcmtisme is opgestaan, om te handhaven het onver­ °i’
vreemdbaar recht van den Christen om org, zelfstcmclig, i
irmig ere waar te zijn in ’t geloof, om «God‘te dienen
naar de zuiverheid van het Evangelie van den Heer
Jezus Christus>>. Geloofsclwclng is eene tegenstrijdigheid
in zich zelf, en daarom op den duur eene volstrekte on- g
mogelgkheicl. Geloof en dwang vernietigen elkander. De
kerk, die ze samenvoegde, zal eenmaal of ziehzelve of dit
monsterverbond moeten ontbinde_n. l