HomeProgressief liberalismePagina 26

JPEG (Deze pagina), 780.99 KB

TIFF (Deze pagina), 7.00 MB

PDF (Volledig document), 20.65 MB

( 2* )
worden, namelijk: dat de maafsc/mppä niet kapitalistisch
maar socialistisch moet worden i1z_qe¢·icht!
Hier veroorloof ik mij nogmaals aan het geschrift van
Mr. TREUB te herinneren. Putte _ils:" er tot nu argumenten
uit tegen de zoogenoemde » radicale politiek", met meer
genoegen noem ik het, wat de bestrijding der sociaal­demo-
craten betreft, een voortreifelük boekje, lezenswaard voor
ieder die belang stelt in de vragen van den dag 1).
Dat mij, in verband met de in korte trekken geschetste
>>sociale questie", ook de invoering eener progressieve directe
belasting onvermndelijk schijnt, is wel reeds gebleken. Ik P
geef hier nog eene opmerking ten beste. te vinden in een
hoofdartikel van het Handelsblad van 22 Maart: In Engeland
bestaat reeds bijna een eeuw lang een inkomstenbelasting,
die allengs is verbeterd, en die geen staatsman meer wil
afschaffen. Accijnzen op zout, zeep, vleesch worden er niet
· geheven. Voor de arbeiders wordt allengs meer gedaan, i
zonder dat de persoonlijke vrüheid meer dan noodig aan
banden wordt gelegd."
Hoe het plan van zulk eene directe belasting, met pro- '
gressie, in bijzonderheden uitgewerkt zal moeten worden,
laat ik hier in het midden. Het is bekend dat reeds eenige
ervaring is opgedaan door het verwerpen van belastings-
voorstellen van dien aard in de Tweede Kamer (Vissering, 4
Goeman Borgesius c. s.), en dat de regeering van »het
christelijk bewnstzijn" in drie jaren voor de hervorming
van het belastingstelsel niets heeft gedaan. Het eenige ­
waarop ik nog wensch te wijzen is, dat een inkomsten­be-
P lasting als >>impöt unique" onaannemelük moet worden geacht,
_en een >>impöt inique" wordt. Wie de gronden daarvoor,
maar tegelijk toch ook voor het onmisbare eener belasting
I) Ook erken ik gaarne dat de radicale afdeeling der liberale partij
onzen dank verdient voor den progressieven invloed, welken zij heeft
uitgeoefend. Mijne voorafgegane opmerkingen berustten alleen op dc
vrees dat ook de radicalen ,«doctrinair" zouden kunnen worden.