HomeDe school van een geneeskundig standpunt beschouwdPagina 36

JPEG (Deze pagina), 777.31 KB

TIFF (Deze pagina), 6.96 MB

PDF (Volledig document), 38.20 MB

34
Als zoodanig moet de eerste plaats worden toegekend
aan de wervelkolom. Onder deze benaming verstaat men
de beenige zuil, die het menschelrike lichaam aan de
achterzijde verdeelt in twee gelijke zijdelingsche helften,.
en die zich uitstrekt van het hoofd, dat door haar ge- ·
dragen wordt, tot aan het heiligbeen, waarop zij rust.,
Zij bestaat uit een 24-tal ringvormige beenderen - der
wervels ­- die als ’t ware op elkander gestapeld zijn,
en onderling door verschillende weefsels - kraakbeen,
banden, spieren ­- bijeengehouden worden. Door dezen
eigenaardigen bouw verkrügt de wervelkolom eene I
zekere veerkracht en beweeglijkheid, die wel voor elken
wervel afzonderlijk van zeer weinig beteekenis, maar Y
door de som van beweeglijkheid van al de wervels ge-
zamelijk, vrü beduidend zijn. Juist die beweeglijkheid, ,
of onderlinge verschuifbaarheid van de wervels maakt de
kolom - ook ruggegraat genoemd - tot een uitgangs-·
punt van vele lichaamsgebreken. Het meerendeel
daarvan, als zijnde het gevolg van ontsteking of van j
mechanische beleedigingen, wordt hier met stilzwijgen
voorbij gegaan, om daarentegen iets langer stil te staan- I
bij die misvormingen, welke onmiddellijk door sommige
schoolinvloeden ontstaan.
Deze lichaamsgebreken worden in het algemeen be-
stempeld met den naam van habitaeele ruggegraatsvew J
krommirzgen. `;
Men onderscheidt ze naar de krommingsrichting in l
zijdelingse/te, achterwaartsc/ze en voorwaartsche ver-4
krommingen, welke verschillende vormen overigens A
onderling gecompliceerd kunnen voorkomen.
Verreweg het menigvuldigst komt de zijdelingsche
verkromming ~ de scoliase - tot stand. Spierzwakke
en teergebouwde personen kunnen reeds na betrekkelijk. , _