HomeGronden voor de beoefening der Germaansche rechtsgeschiedenisPagina 7

JPEG (Deze pagina), 769.55 KB

TIFF (Deze pagina), 7.04 MB

PDF (Volledig document), 24.44 MB

5 .
pen blijven voortwoekeren eeuwen nadat zij zijn veroor­ X
deeld. Voorbeelden hebben we voor het grijpen. Q
Menig onzer heeft het wellicht soms onaangenaam aan-
gedaan, wanneer hij aan een geopend graf staande, een
der naaste betrekkingen de eerste schep aarde op de kist
zag werpen. Het is een vreemd, een stuitend gebruik zon
ik haast zeggen, dat juist hij wien de doffe toon van elke Z
op de lijkkist vallende aardkluit het scherpst door de ziel
snijdt, het eerst de spade opneemt om voor altijd voor
het oog te verbergen wat hij zoo noode uit het oog verliest. Q
Opmerkelijk is het, dat we ditzelfde gebruik reeds voor i
` twaalf eeuwen bij een Germaanschen stam aantreffen en ë
` dat het daar zijn oorsprong vindt in een onjuiste recht-
spraak.
Het wordt namelijk vermeld in de lex Bajuv. en daar
i voorgesteld als eene voorzorgsmaatregel, ne reï sint
· ceteri humatores, quod (voegt de wet er bij) omne ‘
a falsis judieibns fuerat aestimatum.
Een ander voorbeeld. In sommige streken van ons va-
derland treft men het vooroordeel aan, dat wel een langst- ‘ i
levende vader de eigendommen zijner kinderen moet be- ,
waren, maar dat eene langstlevende moeder, zooals het A
in de volkstaal heet, het goed met de kinderen mag op- i
eten. Vanwaar dit dwaze denkbeeld? We hebben m. i. ‘
niet ver te zoeken. De Germanen keurden het hertrouwen
’ eener weduwe af. Om het tegen te gaan schreven ze voor, it
dat de moeder, quae electa castitate nubere distulerit, door
haar kinderen moest worden onderhouden. Zij bleef ook
in het bezit van den boedel en mocht tot zelts de onroe­ ;
rende goederen verkoopen als de nood drong. - Van deze V
vergunning tot de volksdwaling waarop ik doelde, is slechts
eene schrede.
Men denke verder aan den verlovingsring, de begrafenis-