HomeEenige beschouwingen omtrent de ontwikkeling en het tegenwoordig standpunt der toxicologiePagina 12

JPEG (Deze pagina), 778.63 KB

TIFF (Deze pagina), 8.59 MB

PDF (Volledig document), 26.41 MB


i 10
In ieder dier afdeelingen werden echter door het bijgeloof dier
tijden, een aantal stoifen opgenomen, die geene vergiftige werking (,3
bezitten, terwijl aan de meeste die wel ve1·giftig zijn eene te
hevige we1·king en de meest zonderlinge eigenschappen werden ‘
toegekend.
Zoo vindt men naast het reeds genoemde stierenbloed ook het
l U bloed van paarden en bokken, verder muizenurine, kattenhersenen
j en gal van luipaarden.
l Als bijzonder gevaarlijk gold het bloed en het speeksel van "l°
l roodharige menschen. De zonderlingste verhalen waren verder in
omloop omt1·ent de vergiftige eigenschappen van het menst1·ual-
* bloed; doch dat alles bleef nog in de schaduw bij hetgeen men
I verhaalde van dat fabelachtige wezen der oudheid, -­ de Basilisk,
die 1·eeds op aanmerkelijken afstand door zijn adem, zoowel men- _
schen en dieren als ook planten, kon dooden. 6
Even als vele ve1·giften behooren ook de meeste tegengiften
j de1· ouden tot de vreemdsoortigste stoffen; een gewillig bijgeloof
j kende wonderen toe aan stoffen, die volkomen onwerkzaam zijn. ·
Geleid doo1· de meening, dat er eene algemeene giftstof, een
Q p1·i11cipium venenosum bestond, trachtte men ook in de meest ver-
· schillende natuurproducten of de zonderlingste kunstmatige meng-
sels een algemeen tegengift, een z. g. antidotum universale of
alexipharmacon te vinden. Het beroemde recept van de Salernitaan­ ‘A
V sche school, dat tegen alle vergiftigingen we1·d aanbevolen, luidde
als volgt: ,,Allia, nux, ruta, pyrus, ra.phanus et theriaea; Haec
sunt antidota contra mortale venenum." Verder werden ook hoog
j geroemd hertshoorn, elpenbeen en rhinoceroshoorn, meer bekend
onder den naam van eenhoorn of cornu monoceros. i
Q
l
_ 1