HomeHet raadsel der ervaringPagina 55

JPEG (Deze pagina), 859.63 KB

TIFF (Deze pagina), 7.25 MB

PDF (Volledig document), 44.29 MB

E sa
l `alle vakken, hem in zijne aanstelling opgedragen, zich
1 niemand voor een examen te bekwamen had en dus ook
* niemand college hield; door privatissima, voor welke gelük
V vroeger niets gerekend werd, wist hij zich nogtans nuttig
te maken. Voor vele hoogleeraren bedroeg het aantal
wekelijks gegeven lesuren 13 en meer. Onze studenten
_ V hebben de gewoonte aan de Series te vragen welke col-
,; leges zij hebben bij te wonen; op den duur valt het
moeilijk de uren zoo te schikken, dat er nooit verwarring
ontsta. Terwijl de wetenschap zich uitbreidt, de examen-
vakken vermeerderen en de schare professoren grooter
ii wordt, blijft tot groot ongerief van velen het aantal
uren in een etmaal steeds gelijk. Ik vermoed, dat men
er toe komen zal het voorbeeld van Duitschland te volgen,
niet daarin dat de lessen reeds om 6 of 7uur ’s morgens
I, aanvangen, want zoodanige regeling zou in ons klimaat
H weinig kans van slagen hebben, maar in dit opzicht, dat
l men aan enkele vakken een cursus van een half jaar
i A wijdt. Hoe ook sommige Kamerleden steen en been kla-
A gen, als zij bij geruchte vernemen, dat enkele colleges
wat te laat begonnen en te vroeg geëindigd zijn, het
komt niet op het getal, maar op het gehalte der gegeven
lessen aan. Wat baat het de onafhankelükheid van vroeger
,- dagen in te korten? Stel de professoren onder curateele,
zooveel gij wilt; slechts een zeer gering gedeelte hunner
taak kan hun door Wetten en Besluiten worden opgelegd.
Wie zich stipt aan alle reglementen houdt, maar niets
meer doet, is onwaardig in de rij der hóogleeraren een
plaats in te nemen. Vrijheid heeft de professor, vrijheid
heeft ook de student van noode. Het zou natuurlijk een
onbegonnen werk zijn aan den student zijne sedert lang
_'; genoten vrijheid te willen ontrooven; in zekeren zin
l zou ik zelfs vvenschen haar te zien uitgebreid. Ik wou,
l
Q.
ä