HomeDe scheidslijnPagina 27

JPEG (Deze pagina), 829.44 KB

TIFF (Deze pagina), 6.89 MB

PDF (Volledig document), 67.86 MB

27
weerzin vervult. Vooral op dit verschil rustte, en rust ook nu
J nog, de scheiding tusschen twee Protestantsche groepen.
‘ Zien we niet dagelijks dat tzllcevzv om dat verschil christelijke
_ scholen zich vijandig tegenover elkaar stellen en de gemeente
op kosten jagen en dat naar gelang van de houding die iemand
jj in dat geschil aanneemt zijn Christenzin wordt beoordeeld, niet-
tegenstaande Paulus cn, wat meer zegt Christus zelf, een geheel
V ander kenteeken voor den waarachtigen discipel van Jezus
aangeeft? Veel studie maakt ons volk niet van onze geschiedenis.
maar er zijn dingen die, omdat ze familietradities vormen.
nimmer worden vergeten, en daaronder behoort het omccïtt
j dat twee eeuwen lang een deel der protestanten heeft moeten
cndergaan, een onrecht dat niet veel verschilt van dat ’t welk dc
Christusgeloovigen meer dan een halve eeuw lang van de
,,neutralisten" hebben moeten verduren.
ä
j Aan dezen toestand, die noch met de rechtvaardigheid, noch
; j met de protestantsche beginselen, noch met het Evangelie in
~ overeenstemming was heeft de Staatsregeling van 1798 een
einde gemaakt. Deze ging uit van dezelfde algemeen-staatkun-
dige beginselen als die welke aan de Revolutie van 1789 ten
grondslag liggen; toch bestaat er een belangrijk onderscheid
i waarop misschien niet genoegzaam de aandacht is gevestigd.
ie ln Frankrijk was de Reformatie, die een oogenblik scheen te
W zullen doordringen in heel Frankrijk, met geweldmiddelen
onderdrukt en heerschte de Roomsch Katholieke geestelijkheid.
Zoozeer was het geloof in hare van God ontvangen macht
vereenzelvigd met het Christendom zelf, met het geloof in Jezus
Christus (onder leiding immers van den Plaatsvervanger van
Christus had, naast het echte, een soort plaatsvervangend chris-
tendom zich ontwikkeld), dat het niet wel mogelijk was geworden
zich tegen de macht der geestelijkheid te keeren zonder tege-
lijkertijd den Christelijken godsdienst zelven aan te randen.
Men stond tusschen de Roomsche kerk en het volslagen ongeloof.
Onder de meest besliste revolutionairen treft men meer dan
L één aan die, in de plaats van het pauselijk christendom, een
nieuwen godsdienst wilde invoeren, doch daarin niet kon
l. slagen, ook omdat een groot deel der Roomsch Katholieken die