HomeDe scheidslijnPagina 15

JPEG (Deze pagina), 819.40 KB

TIFF (Deze pagina), 6.88 MB

PDF (Volledig document), 67.86 MB

l 15
dienst waren, hadden dezen zelf te zorgen voor het onderhoud
van hun priesters en tempels. l
Evenmin als de Christelijke Kerk voor haar dienaren, zou de
gi heidensche religie voor haar priesters voortaan ’een staats-
l tractement ontvangen.
. Geen maatregel, zou men zeggen, was billijker dan deze,
K want niemand kon toch eischen, dat de Staat, die de Christelijke
Kerk als de ware religie erkende, voortging met de heidensche
§ priesters en hun eeredienst in de tempels der afgoden te
bekostigen.
Maar de mannen, die nog aan dit heidendom met hun hart
hingen, dachten er anders over.
Ze wisten uitnemend wel, dat deze heidensche religie geen
* wortel had in het volksleven, dat ze geen opoffering van geld
x en goed aan haar aanhangers geleerd had, dat ze leefde van
, dezen staatssteun, maar zonder deze ineenzakken zon.
Niet ten onrechte hadden de Apologeten van het Christen-
dom, zooals Tertullianus, deze heidensche religie met al haar
uiterlijke weelde en pracht, die zoo scherp afstak tegen de
armoede der Christelijke Kerk, · een religio mendicans, een
bedelende religie genoemd, want staatsgeld alleen hield deze
E heidensche religie in stand.
Te Rome, waar het heidendom vooral in den Senaat destijds
nog zeer machtig was, besloot men daarom een der hoogst-
geplaatste politieke persoonlijkheden, Symmachus genaamd, die
aan het hof zeer gezien was en bovendien voor den meest wel-
ii sprekenden redenaar van zijn tijd gold, naar het hof van den
Keizer te Milaan te zenden, om daar- voor het behoud van de
rstaatsinkomsten der tempels het pleit te voeren.
Keizer Gratianus zelf weigerde Symmachus te ontvangen,
maar toen deze keizer vermoord was geworden en zijn veel
i jongere broeder Valentinianus II hem opvolgde, die door zijn
nog wankele positie de heidensche partij te Rome veel meer te
ontzien had, toog Syimnachus opnieuw naar Milaan en hield
daar in het. keizerlijke paleis, terwijl heel het hof verzameld
was, zijn beroemde rede, waarin hij met klem van argumenten
voor het behoud van deze staatstractementen opkwam.
. Het was onrecht, zoo zeide hij, dat wat de eene vorst gegeven
M