HomeKijkjes achter de schermenPagina 30

JPEG (Deze pagina), 660.46 KB

TIFF (Deze pagina), 5.75 MB

PDF (Volledig document), 39.80 MB

f Q
28
had twee sina’sappelen, door een medelijdende buurvrouw
haar gegeven, tot lafenis voor haar stervend kind, heimelijk E
medegenomen. had ze verkocht voor een glas van het
gloeiend vergif. Moeder, schrei zoo niet, want als vader ·
dat ziet dan slaat hij u weer zoo, sprak een der kleinen.
Vol afgrijzen wendt Sylvester zich af en toch, hij
herinnert zich bn een omgang in vroegere jaren, dat een- `
maal deze menschen gelukkig waren en elkander innig lief-
hadden, evenals dat paar daar straks door hem met wel-
gevallen gadegeslagen. Maar teleurstelling, uithuizigheid,
verleiding, werkeloosheid en gemis van alle godsdienstig
geloof waren voor dezen man geworden het hellend vlak
naar den afgrond des verderfs.
Zou het daar aan de overzijde beter zijn, zucht bij
het aanschouwen van een jonge schoone vrouw in rouw-
kleedij. Het wordt voor het eerst voor haar oude jaar,
sinds haar man, met wie ze maar zoofkort gelukkig was, `
haar van het hart werd gescheurd. En hij nam met haar
geluk ook haar welstand mede in het graf. Nog heeft ze
geen gebrek gekend door stuk voor stuk alles te verkoopen
wat ze had, maar de ellende grijnst haar aan, want om haar
heen wordt het al zoo akelig leeg: stuk voor stuk zijn haar
nette meubeltjes verdwenen daar ginds in dat sombere ge-
bouw, dat vratig graf van den welstand van de11 kleinen
burger, waar men in ruil ook voor de liefste bezittingen,
zoo’n eigenaardig stukje perkament in de plaats geeft.
Waart ge maar 45 jaar, zoo had de diaken uit de buurt,
tot haar gezegd, dan kondet ge geholpen worden. Wat
een troostgrond voor een vrouw, die nog geen 23 zomers
telt. Ze weent van smart maar ook van ontroering. Daar <,