HomeDe zedekunde volgens de beginselen der leer van HerbartPagina 24

JPEG (Deze pagina), 629.66 KB

TIFF (Deze pagina), 5.46 MB

PDF (Volledig document), 20.91 MB

é kelijk verbood, gedurende zijn afwezen slag te leveren. l
i Q. Fabius deed dit desniettemin, daar de gelegenheid j
gunstig was, behaalde eene overwinning en berichtte [
_ deze niet aan den dictator, maar aan den Senaat. Pa- j
pirius wilde hem hiervoor volgens de strenge Romein- ‘
' sche krijgswetten straffen, doch toen Fabius in het
‘ openbaar om genade verzocht, schold hij hem de straf
. kwijt, omdat het beginsel der gehoorzaamheid ge-
j red was. Fabius zelf erkende dit later als billijk,
é door, toen er weder eens een dictator noodig was,
Q` denzelfden Papirius tot die waardigheid te benoemen. .
j """"_"" ‘
l De praktische ideën in haar ve1·band.
Wij hebben reeds meermalen opgemerkt, dat ééne
? idee de geheele zedelijkheid niet dragen kan. Een-
zijdigheid is vooral op dit gebied af te keuren. Wij ii
j moeten nu eenmaal vijf praktische ideën aannemen,
en zien geen kans, om ze tot één beginsel terug te j
‘ brengen; doch daaruit volgt in ’t geheel niet, dat
l haar afzonderlijk bestaan moet aangeprezen worden.
ln geenen deele; want wanneer iemand alleen de
inwendige vrijheid eerbiedigt, dan is hij een egoist;
· wanneer hij alleen de volkomenheid vereert, dan
. kan hij een dwingeland worden; wanneer hij alleen
van de welwillendheid wil weten, dan wordt hij
A misschien een zwakhoofdig verkwister en een voor-
; werp van bespotting; wanneer hij alleen de recht-
< l