HomeDe worstelstrijd tusschen de Curie en de regeering van het Groothertogdom Baden in 1855 . aan Nederland ten spiegel voorgehoudenPagina 29

JPEG (Deze pagina), 705.24 KB

TIFF (Deze pagina), 6.54 MB

PDF (Volledig document), 25.67 MB

mige bepalingen heeft toegelaten. Trouwens de Heilige
g Stoel heeft altijd een vüandige houding aangenomen ten
opzichte van de beginselen, waarop de modere Staat
g i rust. Rome heeft nooit de godsdienstige verdragen der
’l6e eeuw, noch ook den VVestphaalschen vrede erkend.
In tegendeel: de Curie heeft nimmer opgehouden daar
· tegen te protesteeren. In ’sPausen oogen zijn de Her- E
· vormden tot op dezen dag toe niets anders dan onver-
beterlijke ketters. Nog nooit heeft een van hen toege-
· geven, dat protestanten en katholieken als burgers gelüke
rechten zouden hebben. Ik weet het: Vrijheid voor de
I Kerk, dat is de verleidelijke leus, waarachter men de ver-
metele poging. die men in ’t werk stelt, om den Staat
weêr onder ’t oppermachtig gezag der Kerk terug te
brengen, zoekt te verbergen. Maar, ik bid u, laat ons
toch omtrent de beteekenis van die zoo genaamde vrijheid
onsniet in ijdele droomerüen verliezen. Yi/`anneer wij,
· protestanten, om vrijheid vragen, dan eischen wij in haren
naam niets anders, dan dat ieder kerkgenootschap zich
vrijelijk moge kunnen organiseeren binnen de grenzen,
die door de wet zijn vastgesteld. WQ verlangen evenmin
· een Staatskerk als een kerkelijken Staat. VVij begeeren
. ‘ niets dan volkomen vrüheid op godsdienstig gebied, vrij-
heid voor ieder - maar een vrijheid altijd, die bestaan-
baar is met de eeuwige beginselen der gerechtigheid, met
de wetten van den Staat. De vrüheid, gelük de ultra-
E montanen haar begrijpen, is gansch wat anders. Rome
verlangt niet, dat de Kerk vrü zü in den Staat, maar
' dat de Staat ondergeschikt zü aan de Kerk. De R0omsch­
Katholieke Kerk moet verlost worden van het juk der
E burgerlijke wet, en de Staat moet op nieuw gedwongen
i worden tot den rol, dien hü eeuwen lang heeft gespeeld:
dien van dienaar der Kerk. ’t Is hun geenszins om vrij-
l
e
' U