HomeOpleiding en examen van verpleegstersPagina 29

JPEG (Deze pagina), 962.29 KB

TIFF (Deze pagina), 8.96 MB

PDF (Volledig document), 60.25 MB

27
en geschikt kan worden voor haar taak. Die acht uur behoeft
zij niet steeds op de zalen te zijn; integendeel, in het verloop
van die acht uur moet zij haar cursussen kunnen volgen, zoowel
die van den geneesheer als die van de hoofdverpleegster. En in
die cursussen van de hoofdverpleegster zit het zwaartepunt van
de praktische opleiding. Moge de geneesheer voornamelijk theore-
~, tische beschouwingen aan zijn leerlingen ten beste geven, aan
A de hoofdverpleegster is het opgedragen de leerlingen in de praktijk
in te wijden. De hoofdverpleegster moet echte klinieken geven
` · over de patienten, geen medische klinieken maar verpleeg-
klinieken, waaruit de leerling-verpleegster kan leeren wat er op
te merken valt bij de verpleging van een patient met die en die
aandoening, waarom die patient in dit büzondere geval zóó en
niet anders moet verpleegd worden, welk verschil er is in de
behandeling van den eenen patient en van den anderen, al lijden
beide ook aan dezelfde kwaal. En vooral moet de hoofdverpleegster
in haar klinieken haar leerlingen opmerkzaam maken op de
psychische züde van het verplegen, op de gevoelszijde er van; zg
moet ze onder het oog brengen van welke subtiele kleinigheden
het soms afhangt of een patient zich aangenaam voelt, aan welke
schijnbaar onbeteekenende dingen het dikwijls te wijten is dat
een patient zich, te midden van het diepste lijden, nog betrekkelijk
tevreden en gelukkig kan voelen.
Daardoor zal worden vermeden, wat nu bijna een doorgaande
‘ regel is, dat de verpleegster patienten verpleegt wier ziekte haar
onbekend blijft; daardoor zal de groote oorzaak verdwijnen,
E waarom het verplegen zoo slecht geleerd wordt. Op dit oogenblik
leert de verpleegster (hoevele zijn de uitzonderingen ?) geen zieken,
. maar nummers verplegen 1). Zij hoort, dat nummer zooveel zoo
en zoo moet behandeld worden; zij ziet, dat de geneesheer nummer
zooveel anders behandelt, zij volgt die behandeling na, omdat ’t
haar gezegd wordt .... waarom de behandeling in ’t eene geval
‘) Een bewüs daarvoor o. a. is, dat in geen enkel ziekenhuis büna, de
patienten door de verpleegster bij hun naam worden genoemd,maar steeds
bij hun krib-nummer Deze onnoodige, niet-fijngevoelige gewoonte zegt al
genoeg!
,,2