HomeVoorheen en thans, 1828-1878Pagina 26

JPEG (Deze pagina), 838.00 KB

TIFF (Deze pagina), 7.09 MB

PDF (Volledig document), 57.47 MB

ali l
ll 2 ‘ ·%
ll
ëj 24
tg _ Daar liet hij zich weinig mede in. Maar hij was optimist,
,‘ omdat het zoo in zijn aard lag; hij kon niet anders zijn.
Maar juist dit maakte hem zulk een beminnelijk man.
Altijd wist hij, daar waar een ander enkel schaduw zoude '
gezien hebben, nog eene lichtzijde te ontdekken. Zelfs 3
l* bij zware slagen die hem persoonlijk troffen en die hij j n
diep voelde, verliet hem deze gelukkige eigenschap niet. ;
Zij was zijn levenssteun tot in den dood. Een veeljarig
l vriend, een zijner vroegste leerlingen, bracht hem een
laatste bezoek, toen hij op zijn sterfbed lag. S. v. D. Kou; lt ·
; I greep met beide handen een der zijnen en, als verzamelde ii
. hij zijne laatste krachten om nog eens zijne innige over-
tuiging uit te spreken, zeide hij, reeds moeilijk adem-
j halende: ,,Vriend! vriend! Daar ligt nu een stervende Fi
i grijsaard. Maar onthoud dit, onthoud dit: God is liefde,
V God is liefde !" Drie uren later had hij opgehouden te leven. A
V j Dat een gemoed als dat van S. v. D. Kom; zich ook 1
~ in zijne lessen weerkaatste, spreekt van zelf Altijd l
stond hij bij voorkeur stil bij zulke onderwerpen, die
A hem gelegenheid _ gaven de voortreffelijkheid, waarmede
fi alles in de natuur is ingericht, in het helderste licht te
ii, stellen. Demonstreerde hij ons b. v. in het theatrum
p anatomicum de spieren van het menschelijk lichaam, dan
ï bleef hij niet in gebreke om ons mede te deelen, en, 0 '
zoo er gelegenheid toe was, aan te wijzen hoe diezelfde g
li spieren bij verschillende andere zoogdieren eenigzins
g anders ingeplant zijn, juist in overeenstemming met
i het gebruik waartoe ide door die spieren bewogen lede-
maten of deelen van ledematen moeten dienen. Overal
_ zag hij doelmatigheid, en die doelmatigheid was voor hem `
voldoende om antwoord te geven op de vraag: waarom
dit·of dat deel zoo of zoo gemaakt was. Hij poëtiseerde A
de natuur en was altijd gestemd tot hare bewondering.
‘ Thans, nu het ,,mZ m2ä’cw’z"’ de algemeene leus is ge- i