HomeMaria Alacoque en het Heilig HartPagina 15

JPEG (Deze pagina), 862.87 KB

TIFF (Deze pagina), 7.19 MB

PDF (Volledig document), 12.96 MB

··¢
13
‘ ‘ waar gezegd wordt, dat de Heilige Maagd zelve den bezem ter
hand had genomen om de klooster-slaapzaaleschoon te vegen, om-
‘ dat zuster Alacoque dit werk had nagelaten, en dat de Heilige
`T Maagd haar deswege een paar oorvegen had toegediend. Msgr. de
Caylus, bisschop van Auxerre, noemde het boek van Languet
,,een der slechtste werken in zijn soort die bestaan." .
jl! Ondanks dit alles lieten de Jezuïeten niet af. De Koningen
jl van Polen en van Spanje, zoomede eenige bisschoppen, ondersteun-
den te Rome een nieuw verzoek van de zusters der Visitatie, om
j` den dienst van het Heilige Hart te erkennen. Maar ook ditmaal
{ mocht het niet gelukken. Prosper Lambertini, die later Paus is
‘ geworden onder den naam van Benedictus XIV, werd belast met
l het uitbrengen van rapport over die zaak, en in het jaar 1729
i beantwoordde de Congregatie voor den ritus het verzoek met eene
· weigering.
Doch dit weerhield de J ezuïeten niet, om onder het onwetende
j volk propaganda voor hun werk te maken. Zelfs te Parü s werd een i
broederschap van het Heilige Hart gevormd. Eindelijk, in 1765,
A gelukte het hun van den Paus - het was Clemens XIII - een
V besluit te verkrijgen, waarbij de dienst van het Heilige Hart, als
een symbolische herinnering (het woord is textueel) aan de g
C goddelijke liefde van Jezus Christus, werd toegestaan.
J · Het woord symb olisch beviel den Jezuïeten niet. Het hart
: van Maria Alacoque was niet figuurlijk uit haar borst genomen en
in het hart van Jezus Christus gedrukt. Zij zorgden dus dat in de
liturgie, die voor den nieuwen dienst werd vastgesteld, wel degelijk
l uitkwam, dat hier aan het vleesch elijk hart gedacht moest wor-
* den (0'amis parc melioz sacme), en wg hebben bij handelaren in
heiligen­beelden, enz. van die afschuwelijke portretten gezien,
waarop Jezus werd voorgesteld met een groot, bloedend hart,
scherp afstekende bg een blauwen mantel. Te vergeefs verklaarde
` . Clemens XIV (Ganganelli) de verlichtste Paus van de achttiende W
J eeuw, dat het besluit van zün voorganger slechts de vereering van ~
het symbolische hart, en niet van ,,het vleeschelüke hart" had toe-
gestaan. De Jezuïeten stoorden er zich niet aan; allerwege zag
men de afbeeldingen van bloeclende harten, die eene aanschouwelüke
voorstelling van het mirakel moesten geven.
j, Misschien werden zij in dit opzicht gedreven door het instinct
Q van zelfbehoud. Immers, de Broederschappen van het Hellige