HomeEen wondeplek in onze maatschappijPagina 5

JPEG (Deze pagina), 633.35 KB

TIFF (Deze pagina), 7.86 MB

PDF (Volledig document), 12.26 MB

_ _Yg__ _`__ _, _, _____,_K,,.._,,,.~./,.,...,,,,,..,,,.Tw -‘_.:.,..,,,,» A·.... ,.­ Y`.. .· ,:~r.»,,e·­­;«~·~,~im·;,·wi-.».«.;¤·«;«:v::~>.­r:=«~¤=«-<{;;§à,,ï=,

Q
O
{ EEN WONDEPLEII IN ONZE MAATSCIIAPPIJ.
. · -­ j
J I. ·
’ In 1870 had Jan Jansen een makelaars-kantoor. Hij
was de eenige deelhebher van de oude firma. De naam
il van de ürma klonk goed aan de beurs, maar de zaken,
die onder dien naam werden gedreven, waren beperkt. A
* Jan Jansen was jong, en er zat ondernemingsgeest in.
A Kapitaal had hij niet veel, de klank zijner firma was
luider dan die van zijn zilvergeld. Dat de eenige ven-
noot geen geld had, ging echter de wereld niet aan,
want er was nog nooit papier van de firma geweigerd,
en hij was er de man niet naar om door onvoorziohtige
l. speculatiën zijn crediet in de waagsohaal te stellen.
è Integendeel bewoog zich ’s mans denken en werken
hoofdzakelijkom dit punt: hoe geld, en het genot dat
geld geeft: een huis op de Heerengraeht, paarden en
eene buitenplaats, te maken uit den goeden naam
zijner firma. Aan de firma roerde hij niet, die prees i‘
ä. hij en daarover sprak hü met een eerbiedige genegen- °
‘ heid, als ware zij een oudere zuster of een moederlijke
ä vriendin. I·lij zeide Dnooit mijne firma, dit bezittelijk
voornaamwoord klonk te gemeenzaam, maar altijd de
`
e
li
I M