HomeHet tegenwoordig standpunt der dierkunde, uit de ontwikkelingsgeschiedenis van deze wetenschap toegelichtPagina 25

JPEG (Deze pagina), 894.89 KB

TIFF (Deze pagina), 7.66 MB

PDF (Volledig document), 38.22 MB

i
4 »
r i
V. E
1
_. Februari 1830 te Parijs , in de academie royale des sciences , j
j is losgebarsten en die zelfs den 19 Juli, in spijt der ver- '
'°° warring op politiek gebied, door een groot aantal toehoor-
I ders werd bijgewoond. Toegerust met een buitengewoon
· ‘~' groote kennis op ’t gebied der systematische zoölogie, wist jY
­ f Cuvier een aantal diervormen aantevoeren, waarvan de on- jj
` veranderlijkheid der soort vast scheen te staan en die dan i
ook in de oogen van de meerderheid de nederlaag toebrachten
aan Geoifroy St. Hilaire. De waarde van de door Cuvier '
l aangevoerde bewijsgronden werd te hoog gesteld en Geof-
froy St. Hilaire was niet in staat tot staving der descen- 1
dentie­leer genoegzaam feiten bijtebrengen, die voor de meer-
derheid even tastbaar waren als de argumenten, die door ·
, Guvier tegen haar werden aangevoerd. De storm in de
door Lamarck geschoten bres was afgeslagen. Cuvier en
1 zijne autoriteit waren zegevierend uit den strijd te voor-
.· i. schijn getreden, de leer van de onveranderlijkheid der soort I
stond vaster dan ooit.
r Hoe levendig de toen reeds één-en-tachtigjarige Goethe in p j
‘ , dezen strijd belangstelde, is algemeen bekend. In een af- S
i zonderlijke verhandeling ,,Principes de Philosophie Zoölo- ji
gique, discutés au sein de l’académie royale des sciences g
‘ · par Mr. Geoffrey St. Hilaire", die hij eerst in Maart 1832,
" dus weinige dagen vóór zijn dood, voltooide, heeft hij niet
alleen een zeer duidelijk overzicht gegeven van den belang- L
rijken strijd, maar ook de hooge beteekenis van dezen toe-
t gelicht. Goethe was een der weinigen, die niet werd 1neê­
; gesleept door de bewijsvoeringen van Cuvier, maar inte- E
, gendeel de partij van Geoffrey St. Hilaire van ganscher fë
[ harte omhelsde. De naam van Goethe is echter ook door 4
i andere zaken onafscheidelijk verbonden aan de descendentie­ i
A theorie. Men behoeft slechts een enkelen blik te slaan in
i zijne beroemde verhandelingen ,, die Metamorphose der Pfian­ j
J zen", ,,die Wirbeltheorie des Schadels" , ,,iiber den Zwischen- i
kiefer des Menschen", slechts eenige weinige bladzijden ook
ä uit andere van zijne werken te lezen, om tot de overtuiging
i jl;