HomeIets over de tegenwoordige afhankelijkheid van de Nederlandsch-Indische rechterlijke ambtenarenPagina 22

JPEG (Deze pagina), 757.00 KB

TIFF (Deze pagina), 6.95 MB

PDF (Volledig document), 26.22 MB

ao jv
hij het prestige der rechterlijke macht had durven aan- j
tasten ten strengste door de regeering zou worden ge-
straft, doch voor zoover bekend, zonder gevolg. 1)
Gedurende geruimen tijd bleef die assistent-resident _
zelfs nog de functiën van resident uitoefenen 2) en
eerst in October l876 werd hij wegens andere redenen,
dan bet gebeurde met Mr. d. H. eervol uit `s lands
dienst ontslagen, met behoud van recht op pensioen. 3)
Zorg voor ’s lands iinantien was alzoo de indirecte
oorzaak, waaraan de medegedeelde feiten, hun ontstaan ‘
hadden te danken. Immers de bezuinigingswoede der
laatste jaren leidde de Indische regeering er toe om ten l
einde de besturende ambtenaren te believen de ee1· en =
, de belangen van de rehterlijke macht en van rechterlijke .
ambtenaren met voeten te treden. ‘
1) Misschien heeft de heer v. S. en hebben later de residenten H.
en B. wel eene geheime ontevredenheidsbetuiging van de regeering ont-
­ vangen. Daarmede was echter in alle geval het prestige der rech­
terlijke macht en de eer van Mr. P. en, Mr. I. al heel weinig gebaat. , i
Dergelijke stukken toch zijn zeer geheim en zij, aan wie zij geadres-
seerd zijn, bekreunen zich bovendien bitter weinig om die betuigingen
van ontevredenheid, welke hen in hunne carrière, zooals algemeen be-
kend is, volstrekt niet schaden.
2) De resident werd tijdens zijn verblijf te Batavia bij besluit d.d. r
*18 November l875 benoemd tot resident van Soerakarta en nam bij
zijne terugkomst te bamarang het bestuur niet meer in handen. Voor tl
zijn opvolger de heer v. d. K. daartoe benoemd bij besluit van den j
27sten November 1875, van Madura was gekomen, verliepen er ver- ·
scheidene weken.
3) Mr. C. P. K. Winckel zegt dienaangaande in zijn onlangs ver-
schenen »Essai sur les principes etc" pag 300. On voit des abus I
candaleux du »róle de police". Penda nt un an ou deux, le public de t
Samarang a été témoin des agissements éhontés d’un juge de ce
genre, qui en suivant aveuglement les indications du fermier de l° ly
opium, s’est fait une jolie fortune. Il était la terreur de ses justic1­
ables indigènes et chinois. Lorsque enfin, ses infámes pratiques ont-
été dévoilées, il a été mis honorablement zi la retraite. Le ministère
public (européen) s’est garde de le rechercher.
e