HomeEen woord over de Indische suikercrisisPagina 26

JPEG (Deze pagina), 708.19 KB

TIFF (Deze pagina), 7.19 MB

PDF (Volledig document), 23.19 MB

24.
wegvrachten, naar men bespeurt, in Britsch­Indië het
laagst. En ik geloof niet, dat de Britsch-Indische
spoorwegen hier in een te gunstig licht zijn geplaatst.
Voor het artikel suiker, bijvoorbeeld, staat Neder-
land met 0.96 pence aangeschreven. Dit komt uit
op 3, cents per 1ooo kilogram voor elken kilo-
= meter, en wij hebben zoo even gezien, dat voor
het vervoer van suiker over den Hollandschen
spoorweg 2.9 à .;.4 cents wordt geëischt. De ro- E
pijen zullen ook wel herleid zijn tot den koers van ,
twee shillings. Mocht dit zoo wezen, dan zouden i
de Britsch-Indische vrachten nog lager zijn dan
blijkt uit de tabel, want de ropij is thans op verre
na geen twee shillings waard. '
Zulke opgaven, dunkt mij, zijn leerzaam. Zij lee-
= ren ons namelijk, hoe een staat, die niet gewoon is
lichtvaardig te handelen op financieel gebied, de
spoorwegtarieven regelt. In Britsch-Indië gaat men
van het gezonde denkbeeld uit, dat de spoorwegen jr
tot hoofddoel hebben het verkeer, dus de voort- {
brenging, te bevorderen. Of zij winst geven is bij- ee
zaak; hoofdzaak is, dat zij nuttig zijn. Beantwoorden
zij aan hunne bestemming, dan zullen zij hunne rente
wel opbrengen, zoo niet direct dan indirect.
De regeling van de spoorwegtarieven door den
staat, ik erken het gaarne, is een zeer moeilijk on-
derwerp. Men kan in het verlagen van vrachten te
ver gaan; dan vergt men van de schatkist te zware
offers. Maar op java is men stellig in het andere
uiterste vervallen. De tarieven zijn er zonder twijfel