HomeDe Aprilbeweging en de oude Oranje-partijPagina 14

JPEG (Deze pagina), 698.81 KB

TIFF (Deze pagina), 7.25 MB

PDF (Volledig document), 33.28 MB

`
l

I
l 6
L . . .. .
r sommige stellingen van zijn zoon en vooral over die
van velen zijner leerlingen.
Een ·eminent hoofd." Ziedaar wat men ver-
langde, om meerdere kracht en eenheid te brengen
in dien warwinkel van souvereine, stedelijke en ge-
l westelijke besturen. Maar daarom geenszins een abso-
1 luut gezag, opgedragen zelfs aan eenen Prins van
j Oranje. Merkwaardig is bv. het getuigenis van Gnoen «
van Pnnvsrenen, dat het een jammerlijke misgreep
van den Engelschen vlootvoogd DUNCAN (1799) was,
u die vele Oranjegezinden afschrikte, dat hij den Prins
j wettigen opper/zeer noemde Trouwens voor de
waarheid onzer stelling, dat de eigenlijke Oranje-
j man geen voorstander van alleenscheerschappij of
van de souvereiniteit bij de gratie Gods was, levert
de geschiedenis den opmerkzamen lezer op elke
_ bladzijde menigvuldige bewijzen. De Oranjeman was
` daarvan even ver verwijderd als van het contract
social van Ptoussewg en vm Hneen, wanneer hij
SoNoY het » Oranje in ’t hart en niemands slaaf"
j in den mond legt, drukt daarmede zeer teregt het
Oranje­beginsel uit. Vrijheid was de leus van we
Oranjegezinde en Patriot; men verschilde wel is
waar in l1et middel, om er toe te geraken, maar
in één punt kwamen zij overeen, -- in haat tegen
het juk der aristooratie.
j Wij spreken hier slechts van de partijen onder
j de burgerij. Wel is waar bestond er ook ver-
deeldheid onder de aristocratie, maar hiervan te
j gewagen , behoort niet tot ons tegenwoordig doel.
i r) zie GR. v. Pe. Haudb. 5 906.