HomeDe strijd voor het rechtPagina 20

JPEG (Deze pagina), 1.11 MB

TIFF (Deze pagina), 7.70 MB

PDF (Volledig document), 34.45 MB

il . l
I
Wij . 18 ‘‘’‘ .
lll . ‘ ‘ `
jaagt de wapenen. Duitschland zou daarmee eens en voor altijd
üggi; hebben getoond dat het heel Eur-opa naar zijn hand kon zetten,
jj; en tegelijkertijd de strategische controle hebben verkregen, _
M over het nabije Oosten en Middel­Azië, die de voorstanders der
jij, Duitsche expansie zoo zeer begeerden. Het geval wordt vol-
jjjàlg komen duidelijk uit het ofiicieele Duitsche memorandum om- A/·ï‘t,·
lgïjlx trent de oorzaken die den oorlog hebben doen uitbreken. `
t ,,Getrouw aan ons principe", leest men daar, ,,dat bemiddeling _ `
zich niet hoort uit te strekken tot het Oostenrijksch-Servisch
conflict, dat als een zuiver Oostenrijksch­Ho·ngaarsche zaak is ,· -
te beschouwen, maar alleen tot de betrekkingen tusschen l
Oostenrijk­Hongarije en Rusland, hebben wij onze p·ogingen
voortgezet om een vergelijk tusschen deze twee Mogendheden .
tot stand te brengen." Met andere woorden: de eenige voor-
waarde waaronder vrede bewaard kan blijven, was te berusten i
Q _ in een door Duitschland voor te schrijven regeling der Balkan-
kwestiçe. En toen Oostenrijk-Hongarije, ontsteld door Ruslands ·
onmis en aar voornemen de vernietiging van Servië niet on- .
· gehinderd toe te laten, lblijkbaar zijn vastberadenheid voelde ,,
wankelen en tot een vergelijk genegen scheen, verhaastte r
Duitschland het uitbreken van den oorlog door Rusland een · Si
ultimatum te zenden dat als vredesvoorwaarde de volkomen l
f demobilisatie eischte van alle Russische strijdkrachten.
jij, Voor Rusland en Frankrijk was de positie volkomen duide- `
lijk. Zij begrepen dat de Servische kwestie slechts een voor-
wendsel was, en dat Duitschland een greep deed naar de ‘
oppermacht in Europa. Zij waren het er over eens dat het `
llliëêg leven onder de dreigende stormlucht die Europa in 1905, 1909 j
en 1911 aan den rand van den oorlog had gebracht, geen leven
was, en dat ze liever moesten vechten dan voor de vierde jj V
mzgtl iii) negen jaren tgdä hänlvrijheid egt htunhnïer (tie laten waren. _
izgï e esissing wer er ave aan ui sc an overgea en, -
en het was vrijwel zeker, na al de geweldige krijgstoerustingen '
_ en de aanbieding van het ultimatum, dat Duitschland oorlog t
wilde als zijn tegenstanders niet toegaven. De eenige Mogend­ I
E heid waarvan men niet zeker was, was Groot­Britannië. Sedert '
1911 door Duitsche vriendschapsbewijzen misleid, door de zee
jjlläéj van het vasteland gescheiden, met eigen zaken de handen vol, 1 ä
_* had het nooit den waren aard van het Prussianisme en het
jggjgll dreigende oorlogsgevaar doorgrond. Pas toen de in koelen
l bloede gepleegde schending van België ieder denkend mensch
beseften deed dat Duitschland er op uit was het Europeesche
lg, probleem tot -oplossing te brengen met verkrachting van alle
ll verdragen en door de onderwerping van al zijn naburen aan ‘ f
ga; de bevelen van zijn eigen gewapenden wil, toen pas begreep
Groot-Britannië wat het te doen stond.
Il .
dll _ ?
ill
jjy * Zá

lt i
itt; . i
ali e , i . ., s n