HomeWaarom Engeland België te hulp gekomen isPagina 9

JPEG (Deze pagina), 752.84 KB

TIFF (Deze pagina), 5.95 MB

PDF (Volledig document), 10.07 MB

7
van dat traktaat, waarbij verklaard werd, dat Belgie was " een
onafhankelijke en eeuwigdurend neutrale Staat," in zich sloten,
dat de onderteekenaars de onzijdigheid waarborgden. Het traktaat
van 1839, waarbij de onzijdigheid van Belgie door die onder-
teekenende mogendheden gewaarborgd werd, was geenszins, gelijk
in het geval van Luxemburg, enkel een " collectief ” verdrag,
krachtens hetwelk één waarborgende mogendheid zich aan haar
, verplichting zou hebben kunnen onttrekken, bijaldien een of meer
u mogendheden weigerden die verplichting na te komen. De waarborg
., van Belgie’s onafhankelijkheid en onzijdigheid bond alle mogend-
V A heden en elke mogendheid afzonderlijk. Zoo verklaarden ’t gezag-
9 ‘ hebbend én Lord Derby én Lord (Jlarendon. Laatstgenoemde
· getuigde, bij de beraadslagingen in het Hoogerhuis over het Luxeni-
‘ burgsche traktaat, dat hij "onzen waarborg, ter zake van Belgie,
als een afzonderlijken waarborg beschouwde, en altoos beschouwd
. had. Maar deze waarborg (ter zake van Luxemburg) is een
gezamenlijke waarborg." Met andere woorden : indien een of meer
mogendheden geweigerd hadden handelend op te treden, teneinde
de schending van Belgie’s grondgebied door eenige mogendheid te
‘ keeren, zoude een dergelijke weigering de overige mogendheden
geenszins hebben ontslagen van hare verplichting, om de ver-
krachting van het traktaat te beletten. Gladstone heeft Engeland’s
verplichting aldus opgevat,°" en ’t is nooit bij Duitschland opge-
komen te loochenen, dat zijn inval in Belgie een schending was, zoo
van de letter als den geest van het traktaat van 1839. Bij de
losbarsting van den oorlog in 1870 heeft Bismarck aan het kabinet
van Gladstone het bestaan geopenbaard eener overeenkomst tusschen
Frankrijk en Pruisen, waarbij Frankrijk Belgie zou mogen inlijven.
` Door deze onthulling werd de openbare meening geschokt, en Glad-
stone-de meest vredelievende minister in Europa, en zoo destijds
als later de beste exponent der ethiek bij de internationale betrek-
i kingen tusschen de mogendheden-schreef aan John Bright, dat
ü het noch " veilig " noch " rechtmatig ” zou zijn, om een ‘° lijdzame
U toeschouwer te blijven ” bij het plegen van daden, welke zouden
* neerkomen op een volkomen uitdooving van het openbare recht
· H in Europa.” " Wij konden,” schreef hij in een tweeden brief aan
l denzelfden staatsman, " niet lijdzaam toekijken, terwijl de opof-
* " In het traktaat van 1839," zeide hij, " wordt de inval van België
en de schending van België’s onzijdigheid door een andere uiogcndhi id
voorzien? Gladstone voegde hieraan toc, dat Engeland, krachtens dat
- traktaat, handelend zou moeten optreden, zonder eenigerlei toezegging
van steun anderzijds.