HomeWaarom Engeland België te hulp gekomen isPagina 8

JPEG (Deze pagina), 770.25 KB

TIFF (Deze pagina), 5.95 MB

PDF (Volledig document), 10.07 MB

6
bijstand in der mogendheden, die zijn onafhankelijkheid op haar
eerewoord hadden gewaarborgdft
Welke dan was de " noodzaak," waarop Duitschland zich
berïep, teneinde het " stukje papier ” van den Rijkskanselier " door
te hakken " ? De eenige noodzaak lag in de lang tevoren beraamde
plannen van den Generalen Staf. Vele jaren voor den oorlog had
Duitschland een net van strategische spoorweglijnen naar de
grenzen van België laten bouwen, hetwelk aangesloten was bij .
zijn militair hoofdstelsel. “ In den komenden oorlog,” had Generaal
von Bernhardi verklaard, " moet Duitschland onmiddellijk aan~ Q
vallend optreden en den eersten slag slaan.” Het " oflensieve ”
plan van Duitschland lag klaar. Het strekte, de lijn der groote ` ‘
Fransche vestingen om te trekken, en het kon niet ingrijpend ·
gewijzigd worden, zonder zich aan een volkomen ontwrichting bloot `
te stellen. Daarom was de vraag van den Duitsohen gezant aan
Sir Edward Grey: of Engeland zich onzijdig houden zou, indien .
Duitschland aannam de onzijdigheid van België te eerbiedigen,
slechts een voorwendsel. De verkrachting van België’s onzijdigheid
was bedoeld en voorbereid. Toen de tijd voor de schending was
aangebroken ging Duitschland tot de schending over, zonder de ‘
wereld één zedelijke verontschuldiging aan te bieden. ,Hoe kon
Dnitschland zich verontschuldigen ? De strategische spoorweg-
lijnen waren er ; men had ze vele maanden voor den oorlog voltooid,
en hare bestemming lag voor de hand. De lllormjng Post had in
een artikel, den 30sten December 1913 opgenomen, de Duitsche
spoorweglijn van Malmedy naar Stavelot beschreven en het
welbekende feit wêer vooropgesteld, dat die lijn geen het minste
liandelsoogmerk dienen kon. De eenige bedoeling ermee, verklaarde
de schrijver, was een vervoermiddel te scheppen, om een geheel weer- `
loos deel van België’s grondgebied snel en gemakkelijk te genaken.
Duitschland’s misdaad tegen het volkenrecht blijkt hier dus
onverbloemd en is niet weg te redeneeren. Welke was Engeland’s AV i
rol daartegenover? Wij kunnen slechts met Luther pleiten, dat Q
wij " niet anders handelen ” konden. VVant de stand van zaken in A
1870 was, gelijk een spooksel, wêer naar den voorgrond getreden :
onze eer, onze nationale en vrijzinnige traditiën, legden ons de ver- . .
plichting op, handelend tusschenbeide te treden. Krachtens het trak- i
taat van 1839, hadden wij en vier andere mogendheden (Waaronder
Frankrijk en Duitschland) de onzijdigheid van België gewaarborgd.
Geen redelijk wezen kan het in twijfel trekken, dat de bewoordingen
_ * Zie Vllitboek No. 153. _ _
'