HomeDuitschland's voeding van buiten-afPagina 23

JPEG (Deze pagina), 571.64 KB

TIFF (Deze pagina), 4.87 MB

PDF (Volledig document), 26.28 MB

T 1
1 21
i kunnen worden opgevat als een speelruimte om
ä veilig te gaan en inhet opstellen van dieeten `
voor instellingen zou men volgens hem wèl doen, 1
zich aan Voit’s limiet te houdenët i
Toch zou men schattingen, niet ver beneden j
die van Voit gaande, in het algemeen als ‘
[ verdedigbaar kunnen aanmerken. Intusschen I
E besluit de Duitsche staathuishoudkundige Pro-
' fessor Bauer een artikel over verbruik in .
het welbekende “ Handwörterbuch der Staats- j
g wissenschaften," na de jongste physiologische 1
A literatuur te hebben nagegaan, aldus : 1
It " Hoezeer de meeningen der physiologen
nog steeds in kleinigheden van elkaar
` verschillen, worden 100 gram ruw eiwit,
gelijkstaande met 92 gram verteerbaar eiwit,
nog altijd beschouwd als de laagste grens voor
een blijvend op krachten houden der industrieele
werkzaamheid.T En indien de Eltzbacher
groep, waarin Rubner ongetwijfeld een der
j leidende geesten was, ver beneden dit cijfer van
L Zie Rubner’s "Volksernahrungsfragen, 1008"-in
·, het bijzonder bldz. 37, 11.
j T ‘• Handwörterbuch der Staatswissenschaftenf’ zie uit-
j gave, 1910, vi, 135. Dit is evenzeer de conclusie waartoe
Mcliay, in een pas verschenen Engelsclie verhandeling,
j " The Protein Element in Nutrition," 1912, pag. 107, komt.
j Maar de blijkbaar zoo goed als algemeene overeen-
stemming der Duitschers op dit punt is afdoende.