HomeVaderlandsliefde en sociaal-democratiePagina 11

JPEG (Deze pagina), 1.20 MB

TIFF (Deze pagina), 8.02 MB

PDF (Volledig document), 24.53 MB

` ­ K Y > U > > Y` ` H Y. {Y V rmlvrw- >
{ x
H i
s
j - 9 - gl
i
· heen in vele landen het proletarische en het burgerlüke patriotisme samen
, deed gaan.
i Een andere oorzaak, welke beide vereenigde, was de verdediging van ;§;f
* de democratie tegen het absolutisme. Deze speelde niet slechts in de inwendige
I doch ook in de buitenlandsche politiek der Europeesche staten een rol.
_ Overal kon de bourgeoisie tegen de haar vijandelijke, met het ab- i
` solute koningschap verbonden machten van het verleden het slechts op-
nemen door een beroep te doen op de arbeidende klasse, de kleine burgerij,
A de boeren, de proletariers, kortom op de democratie. Doch niet in alle staten ,
, behaalde de democratie gelüktijdig voordeelen. De vooruitgang naar de de-
L mocratie ging zeer langzaam in zgn werk van het Westen naar het Oosten »
’* toe, en, zoo vaak de democratie in het Westen een ietwat beteekenende
F schrede voorwaarts had gedaan, werd deze weer door een of meer despoten
j in het Oosten bedreigd. In zulke oogenblikken vlamde de vaderlandsliefde
E van alle democratische klassen des lands op tegen den buitenlandschen
r vijand; die van het proletariaat vereenigde zich met die van de bourgeoisie
' en overtrof de laatste in kracht en gloed.
Het laatste voorbeeld daarvan gaf ons het republikeinsche Frankrijk `
in de jaren 1870 en ’71. ir
Zoolang Napoleon HI nog keizer was, zweeg het patriotisme der
Fransche republikeinen in den oorlog. Het brak eerst los, toen het om dc .
verdediging der Republiek ging.
Tegenover de democratische Republiek toch vormde het Pruisisch- »
Duitsche Rük een reactionnaire macht, en de veroveringspolitiek van die
macht te bestrüden was dus de patriottische plicht van elken democraat en Qi;
elken arbeider in Frankrük. jg,
Maar, vergeleken met het Russische absolutisme van dien tijdbetee-
kende hetzelfde Duitsche Rijk een verbazende sohrede voorwaarts. En gelijk
het de plicht was van elken Franschen socialist, in den oorlog van de Re-
‘ publiek tegen het Duitsche Rük zijn vaderlandsliefde zoo krachtig mogelijk ,
te ontplooien, zoo zou op dezelfde wijze de Duitsche arbeidersklasse hebben
moeten handelen, indien het tot een oorlog tusschen Duitschland en Rusland
ware gekomen. En de woordvoerders der Duitsche sociaal-democratie hebben
` daaromtrent ook nooit eenigen twijfel laten bestaan, dezelfde mannen, die toch K,
_ in den oorlog van het Duitsche Keizerrijk tegen de Fransche Republiek de .,`‘ ,
· veroveringspolitiek van hun natie met gevaar van hun leven hebben ver- '
oordeeld. · i,", 1
Intusschen: ook wanneer in een dergelijk geval het burgerlüke en ,g
proletarische patriotisme tot een gemeenzamen stroom samenvloeiden, kwam
' het toch nooit tot een algeheele vermenging van beide stroomingen, kwam
toch telkens weer de tegenstelling aan den dag. Evenals in de nationale gj
kwestie, eischte ook bij de verdediging der volksvrijheld tegen het buiten-
` land de bizondere aard van het proletariaat geheel andere middelen dan de
Y bourgeoisie om tot het gemeenschappelijk doel te geraken. Dat trad duidelijk
aan den dag in den oorlog van 1870-71, maar het vertoont zich ook bij i,, i
de debatten over het militarisme, waaraan onze partij deel neemt. ·,
De socialisten verlangden in 1870, gelijk steeds, tot verdediging van ç,
den vaderlandschen bodem, de ontwikkeling van heel de kracht des volks, »
de bewapening van heel het weerbare deel des volks en de wapenoefening f’
van die allen. De bourgeoisie echter vreest een weerbaar, zelfstandig pro-
letariaat van het eigen land veel meer dan den buitenlandschen vijand, want
deze laatste kan haar hoogstens overwinnen en haar profijt verkleinen,
het weerbare proletariaat echter dreigt haar geheel te onteigenen.Zij houdt
daarom hardnekkig vast aan het, van het volk afgescheiden, staande leger p
l
.... .;·; ...il.. . . ­ . ”