HomeVaderlandsliefde en sociaal-democratiePagina 10

JPEG (Deze pagina), 1.22 MB

TIFF (Deze pagina), 8.02 MB

PDF (Volledig document), 24.53 MB

l
2. [ ï
lj - 8 - 2
a 1
jj versnippering een zeer groote schrede voorwaarts, een gewichtige voorwaarde l
* voor de ontwikkeling der productiviteit van den arbeid. l
§ Bij de nationale oorlogen, die dan ook uit dit streven ontsproten,
j j zgn vaderlandsliefde van bourgeoisie en proletariaat steeds hand in hand I
; [ gegaan. En toch vertoonde zich ook in dit opzicht spoedig een diepgaand {
T l verschil tusschen beide klassen. Waar het er op aankwam, de eigene natie ;
1 4 te bevrgden en tot een nationalen staat te vereenigen, was de tegenstander,
die daarbg moest worden overwonnen, steeds een uitbuitende klasse of
. g regeering. Het proletariaat zocht deze te bekampen door een opstand van ‘
, j . de natie zelve, door een revolutie. Maar dit kwam de bourgeoisie zeer weinig j
{ , gelegen, vooral sinds het proletariaat een eigen klassepolitiek was beginnen 3,
j te voeren. Sinds het _jaar 1848, sinds den Juni-slag, 1) geeft de bourgeoisie F
ïjï met alle macht de voorkeur aan een andere wgze van bevrgding en ver-
eeniging der natie, een wgze, welke zg ook voor dien tgd reeds met wel-
gevallen beschouwde, die nanrelgk van het ondersteunen eener heerschende ï
_ klasse of van een vorstenhuis, dat uit die bevrgding en samensmelting ,
"L voordeel kan trekken en door een oorlog de dynastieen en klassen, welke
de natie in den weg staan, moet uit den weg ruimen, een wgze van doen,
die veel meer aan offers en bloed kost dan een revolutie, en waarbg tevens
de belangen der natie slechts in beperkte mate vervuld worden, namelgk
t g zoover zg samenvallen met die van de overwinnende dynastie.
K. Dus, zelfs daar, waar de overeenstemming bestond in het doel, de na-
rl tionale onafhankelgkheid en consolidatie, gingen de vaderlandsliefde van
l bourgeoisie en proletariaat toch uit elkaar, wat betreft den weg, waarlangs
Q , dit doel moest worden bereikt.
=`_ Sedert echter het proletariaat een macht is geworden, die bg elken
‘1 heftigen schok, welken de Staat ondergaat, voor de heerschende klassen
r gevaarlijk wordt, sinds den tgd, dat na elken oorlog de Revolutie dreigt,
gelgk de Pargsche Commune van 1871 en de Russische terroristische be- ,
weging na den Russisch-Turkschen oorlog (1877) bewezen, sinds dien tgd
heeft de boirgeoisie ook van die naties, welke niet of nog niet voldoende
zelfstandig en een zgn geworden, haar nationale idealen in de werkelgkheid
opgegeven, wanneer deze slechts door de omverwerping eener regeering .
bereikbaar zgn, daar zg de Revolutie meer haat en vreest, dan zg de zelf-
standigheid en grootheid der Natie liefheeft. Daarom streeft zg de zelfstan- 1
digheid van Polen bv. niet meer na en gvert niet meer voor een regeling
der nationale kwesties op het Balkan-schiereiland.
; Daardoor heeft in West- en Midden-Europa ten minste de strgd der
l ï‘ nationaliteiten opgehouden een oorzaak van revoluties en oorlogen te zgn. .
L De nationale vraagstukken, welke ook daar nog op den huidigen dag een
jj oplossing wachten, kunnen voortaan pas opgelost worden, nadat het prole-
tariaat de zege zal hebben behaald. Dan echter nemen die vraagstukken, .
{ dank zg de internationale solidariteit, direct een andere gedaante aan dan
gj zg nu, in de maatschappij van uitbuiting en onderdrukking, bezitten. Zg «
g behoeven in de kapitalistische staten het proletariaat bg zgn practischen
g strijd van nu in de meeste gevallen niet meer bezig te houden; de arbei-
j- dersklasse heeft bgna haar gansclre kracht op andere zaken te concentreeren.
Zoo heeft dus een der oorzaken opgehouden te bestaan, welke voor-
1) De driedaagsche slag in de straten van Parijs, in Juni 1848, toen de arbeiders,
wanhopig door de decreten der Nationale Vergadering, waarbij hun de onontoeerlijke
steun der nationale werkplaatsen, onontbeerlijk, daar er een vreeselijke werkeloosheid
E- ,-'‘ heersehte, werd ontnomen, opstonden tegen den Staat, welke hen liet verhongeren. Deze
burgeroorlog en de onbarnrhartige wreedheid der bourgeoisie toonden aan geheel Europa
dat er een onverzoenlijke tegenstelling bestaat tusschen bourgeoisie en proletariaat.

l