HomeTheorie en bewegingPagina 42

JPEG (Deze pagina), 832.49 KB

TIFF (Deze pagina), 7.37 MB

PDF (Volledig document), 35.69 MB

{ .;ï­« .; . ,._,.... .,.-.,..,.._;~ .. . W _. M,. ...é W,. ---.--.. v.V. ..,... -,-- ....m.
`E
r
40
het vaak moeilijk, in dien wirwar van belangen den juisten
V weg te vinden.
l De sociaal­demokratie maakt niet zelf de agenda op
voor het parlementair debat: zij heeft zich ook uit te laten
j over die kwestien, welke de regeering en de andere par-
i tijen aan het parlement voorleggen. Zij kan zich niet ont-
houden van de behandeling van zaken, die niet precies in
de lijn van den klassenstrijd liggen. Zij kan niet zeggen:
ë wij zullen alleen in de Kamer komen, wanneer er iets be- _
handeld wordt, dat direkt met den klassenstrijd in verband i
staat. Zij zou daarmede feitelijk afstand doen van allen
parlementairen arbeid en hare zetels in het Parlement
il moeten opgeven. VVant het zijn de nooden des volks en _,.
niet de algemeene theorie, die de sociaal­demokratie naar
het Parlement brengen. Als azröczkicïsnzjgazzisrzfzie, als bc-
1'£'QQ'Z>Z_.Q', voelt zij zelve die nooden en wil er voor strijden.
{ Het volk, de verdrukte klasse, rekent op haar. De theorie
ziet echter meer de maatschappelijke ontwikkeling, de
'Q 2ïucKw1zsz’. Ziehier weer een bron van konllikten, als de Kamer-
jl leden geene rekening houden met de theorie, of de theore-
FI tici van geen leniging van nooden willen weten dan volgens
plannen, voor welker uitvoering de toestand nog niet rijp is.
‘ De sociaal­demokratische partij zit dus in het Parlement
pi in het gedrang. Maar gelukkig, wanneer er óóne partij in
il, het gedrang kan zitten zonder plat gedrukt te worden,
dit dan is zij ·het.
Maar juist daarom is het des te meer noodig, dat ook
buiten het Parlement de aktie van het proletariaat zoo
jl sterk 1nogelijk zij en de theorie van den klassenstrijd zoo
scherp mogelijk wordt verkondigd. Dit is de eenige manier, -
if om de sociaal­dernokratie te behoeden voor opportunisme, j
ook waar de praktijk haar blootstelt aan het gevaar, dat ‘
de grenzen tusschen burgerlijke en proletarische politiek j
van tijd tot tijd kunnen verliauwen. Maar zal de theorie il
aldus aanvullend werken, dan moeten theoretici en praktici vri
Ii elkander verstaan. Zal dat gebeuren, dan moet de theorc­ iv
j ticns den praktischen strijder niet aansprakelijk stellen voor
{ de onellenheden der praktijk, dan moet hij de gebrekkige
doorvoering der theorie niet wijten aan hen, die in de L
praktijk met dit zoo moeilijke werk zijn belast.
r l