HomeDe weduwe van Albrecht Beiling, op den verjaardag der teregtstelling van haren echtgenootPagina 12

JPEG (Deze pagina), 653.29 KB

TIFF (Deze pagina), 6.47 MB

PDF (Volledig document), 10.56 MB

lvïwfivvilwrr lviiiwriw R vvwmr lvliwvrw kr` H H ii""i`:­*°“­°" """ ' "_¤*, bn; ·a:§Q`ï*‘*|§‘a­ we ,4,_
‘ i 4, • ·­­ ` , « ·x " ai? · --­ . li ;;rSï`-?~”'·$'L¥
gi
i E IO
i Mijn Beiling! in ’t graf, dat u levend vcrslond,
ls met u mijn vreugde verzonken.
i Mijn dierb’re! sinds dien zoo rampzaligen dag , 4
` · Heeft nimmer de glans van een' vrolijken lach Y
lj In weenende blikken geblonken.
j I keert zich, vol aandoening, tot de
. · wieg van haar kind.) M
i Mijn zuigling! het uur, dat een moeder verrukt , ­
Dat me eertijds van wellust deed weenen , ·
‘ Dat uur was mij schrikklijk. Ja, ’k bad, in den noodl,
[C? Dat God u mogt sparen, maar mij, in den dood.
Met hem , dien ik lief had , vereenen.
Ik bad het. ­-­Maar , anders, mi§1 kind! was mijn lola
já Voor u moest uw moeder nog leven.
Nog leven -· en wellust nog smaken misschien, `
jj ­ Door in u het beeld van uw' vader te zien,
Als waar' mij die dierbre hergeven.
Maar , wat zegt een vreugde, zoo droevig verwant
ii Aan lijden en kommer en nooden? _
ij V Mijn Beiling herleeft wel in ’t pand onzer trouw ;
lg Maar nimmer begroet hij mij weêr als zijn vrouw ,
l Voor eeuwig mijn’ armen ontvloden!
`{Zä sckreit bitterlijk en zit, voor eenige oogeriblikken ; _
`, op een bepaald punt te staren. Intusschen komt
j haar oudste zoon nearmv, een knaapje van ongeveer
i negen jaren, met drift, ter kamer in, voorzien van jr
piek en zwaard. Hä bemerkt den bedrukten toestand
der moeder niet en loopt in een’ cirkel het vertrek rond,
1; onder het luid uitroepen van de volgende woorden :)
` Zoo slaan wij de Hoekschen en vellen hen neêr!
Victoriel `Victorie! de kans neemt een’ keer.
L Z Victoriel Victorie! welhaast ben ik groot.
i ` Dan wreek ik mijn’ vader; dan wreek ik zijn’ dood!
’ (my
{J
` `,,..,;¤«·#* j
e ~ ­ e~ ~­·=-~»«~-a =¤». ~~ ­e;«e~;ig;ae;,.k_ _ y ëtwèïrnee