HomeDe invloed der scheikunde op de ontwikkeling der pharmacotherapiePagina 17

JPEG (Deze pagina), 921.49 KB

TIFF (Deze pagina), 8.28 MB

PDF (Volledig document), 27.16 MB

V
l
li
l 15 a
l ziekten het gevolg zouden zijn van te groote alcaliniteit. Dit
D stelsel van SvLv1us, dat 'de oplossing van alle raadselen der
V geneeskunde in eene tegenstelling van zuur en alcalisc/a. zocht, p
i liet aan eenvoudigheid en gemakkelijkheid van een daarop te .
l grondvesten pharmacotherapie niets te wenschen over en mocht
i zich dan ook spoedig in een vrij algemeenen bijval verheugen. D
,; Toch viel ook aan dat stelsel geen lange levensduur ten deel.
. Wel had SYLVIUS goed ingezien, dat men bij de verklaring der
I, levensverschijnselen in het zieke en gezonde organisme in het
algemeen niet buiten de scheikunde kon, maar voor de door hem
­ "ïf gegeven chemische verklaringen ontbrak elke juiste grond. De ,
door SvLv1Us aangenomen zuren, alcaliön, acriinonia en effer- 2
j vescentia, waren door niemand gezien of onderzocht, zijn stelsel
berustte nog in hoofdzaak op bespiegeling en niet, of slechts ,
voor een klein gedeelte, op den hechten bodem van experimen-
teel onderzoek. ‘ l
De door BAco voiv VERULAM (156*1-1626) in zijn Novum
Organon Scientiarurn verdedigde leer, dat het onderzoek in de
plaats van het autoriteitsgeloof moet treden, en dat men bij de
bestudeering der natuurverschijnselen de inductieve methode
moet toepassen, dat men van het eenvoudige tot het samenge- ·
stelde, van het concrete tot het algemeene moet opklimmen,
had haren invloed nog niet doen gelden in geneeskunde en
pharmacie. Eerst moest de leer van BAco, door de bemoeiin-
gen van zijn beroemden landgenoot Ptonnnr Bovmï (1627-1691),
ook bij de beoefening der scheikunde worden toegepast. Daar-
door kwam men eerst tot de overtuiging, dat men van deze
li hulpvvetenschap, die zelve nog in hare eerste kindsheid verkeerde,
voorloopig geen partij kon trekken voor de verklaring der levens-
verschijnselen en, dat derhalve reeds daarom de stelsels van
PARACELSUS, van vAN HELMoNT en van Sviivins geen vertrou- l
wen verdienden.
Men betrad van nu af aan den goeden weg door voortaan de
scheikunde eerst als zelfstandige wetenschap te beoefenen, onaf-
eï hankelijk van hare toepassing op goudmakerij of geneeskunde.
De scherpe en geestige satiren van MoLn¥:nE (1622-1672) droegen
er verder niet Weinig toe bij om het in Frankrijk nog altijd voort- l
vvoekerende gezag van GALENUS voor goed te ondermijnen. Doch .