HomeDe vrije uitoefening der geneeskunst of het artsenmonopolie?Pagina 33

JPEG (Deze pagina), 877.76 KB

TIFF (Deze pagina), 8.11 MB

PDF (Volledig document), 46.13 MB

27
neesmiddelen toepasten of voorschreven, moeten zij een succes
’ bereikt hebben, dat de medici niet bereikten. En is dit thans
met andere geneesmethoden en geneesmiddelen uitgesloten?
Wat de geneesmiddelen betreft, wanneer professor Virchow 1)
schrijft: <<de artsenijmiddelenleer is willekeur, oppervlakkige spe-
A culatie en bewuste kwakzalverij >>, dan moge dit overdreven zijn
maar het oordeel wettigt toch zeker de meening, dat andere
geneesmiddelen dan die in gebruik zijn bij de medici nog niet
absoluut uit te sluiten zijn. Vestigen wij, leeken, toch onze
_ aandacht op de geneesmiddelen, die in de loop der tijden werden
gegeven, dan zien wij, dat daarin nog veel verandering plaats vindt
en zelfs bij vele en niet de minst onbelangrijke ziekten alle of zoo
goed als alle gebruik van geneesmiddelen ophoudt. Yolgens
zulk een behandelingsmethode kan de beste werking uitgaan -
behalve van goede regeling van verpleging, dieet en werkzaam-
heid- van eene suggestieve opwekking van den zieke, die niet p
altijd het sterkst behoeft uit te gaan van den medicus.
En nu wat de geneesmethoden betreft, In het algemeen kan
Jr men niet anders dan toestemmen dat, waar het geldt die genees-
U methoden en die behandeling, die bestaat in het toepassen van
de medische wetenschap en de technische vaardigheid van den
medicus, deze veelal veel beter is toevertrouwd aan den medicus,
i die blijken gaf met vrucht te zijn onderwezen in die wetenschap «
_ en die technische vaardigheid onder goede leiding te hebben
verkregen, dan aan hen, die daarvan geen blijken behoefden
te geven en die dikwerf geen ofweinig wetenschappelijke kennis
_ bezitten. Het is ontegenzeggelijk van groot belang voor de volks-
gezondheid, dat goed hooger onderwijs aa11 de maatschappij
levert wetenschappelijk ontwikkelde mannen, die, gewapend met
de kennis, die zij over de ziekteverschijnselen en de behandeling
van de ziekten van bekwame vak­ma1111en ontvingen, die kennis
_; . in praktijk brengen. Evenwel niet uit te sluiten is de mogelijk-
heid, dat ook hierin leeken nieuwe wegen vinden. Maar vooral
dit verdient overdenking: niet alle geneesmethoden bestaan in
het toepassen van de medische wetenschap, zooals deze op de
` 1) Archiv Yl, blz. S.
i