HomeDe vrije uitoefening der geneeskunst of het artsenmonopolie?Pagina 29

JPEG (Deze pagina), 886.46 KB

TIFF (Deze pagina), 8.17 MB

PDF (Volledig document), 46.13 MB

23
vereeniging van lageren stand, ofschoon er ook geestelijken en Q
p leeraren onder voorkomen. Als verdere argumenten gelden dat i
vele staten een monopolie kennen en dat niet is bewaarheid
p dat het Duitsche volk hoog genoeg ontwikkeld is om den
<<kwakzalver" te stellen beneden den werkelijken arts.
Q Bij al die argumenten mist men het eenig juiste argument, ·
de aanwijzing, dat de vrijheid van uitoefening van de geneeskunst
in werkelijk de gezondheid van het volk geschaad heeft in die
[ mate, dat het gewenscht is deze op te heffen of in te korten.
Tot een voorstel tot opheffing van die vrijheid komt de regeering
ë dan ook niet. Alleen stelt de regeering nog voor, dat de politie ­
kan verbieden verdere behandeling, in geval de niet gequaliii­
ceerde geneeskundigen behandelen besmettelijke ziekten. Als
argument daarvoor wordt gemeld, dat dergelijke ziekten alleen
’ goed door artsen kunnen worden herkend en hunne behandeling
juist bij het uitbreken een energisch optreden noodig maakt.
Daargelaten dat niet wordt vermeld dat zich nadeelige gevolgen
p daarvan hebben doen gevoelen, is op den eersten aanblik althans
ej niet recht duidelijk, hoe de bepaling het bij de argumenteering
U vermelde euvel kan bestrijden, daar eerst als de ziekte herkend
is het verbod kani volgen. Van een paar der voorgestelde
i partieele beperkingen springt alleen in het oog, dat hier een j
! voorstel wordt gedaan om juist die psychische behandeling met
I verbod te treffen, die bij de behandelende personen niet in de
l eerste plaats kennis maar overdraagbare kracht eischt, waartoe
dus niet de examens, waardoor men den artstitel verwerft, maar
alleen een bijzondere aanleg de geschiktheid geeft en waarvan
bovendien genoegzame kennis en ervaring bij de groote meer-
derheid der artsen totaal ontbreekt. Terwijl andere staten, die
een monopolie invoerden, met name in Noord­Amerika, juist
deze geneesmethoden, als niet in het terrein van de medische
_j_ wetenschap liggende, uitsluiten, stelt de regeering in Duitsch-
l land ­- vreemd genoeg - voor juist die geneesmethode met
enkele andere gevallen uit te sluiten van de vrije uitoefening
F der ge11eeskunst. Andere argumenten vindt men daarvoor niet
i dan dat de behandeling met allerlei mystische kwakzalverijen,
j .
I
I
r