HomeHeeft God dan maar één zegen?Pagina 12

JPEG (Deze pagina), 923.19 KB

TIFF (Deze pagina), 6.46 MB

PDF (Volledig document), 11.19 MB

/7 ` i
{
E
trekkelijk lage prijzen der slechte aardappelen verleid, die slechte
aardappelen koopen en eten, dan kan de aardappelziekte schrome-
j lijke gevolgen na zich slepen, en- eene ziekte onder het volk te weeg
brengen, die eene zeer groote ramp genoemd mag worde'n,‘ en veel
erger is dan de ziekte onder de aardappelen. i
Hadden ooit de behoeftigenbehoefte aan teregtwijzing, goeden raad
en bemoediging, ’t zal dezen winter ol `Dat velen zich daartoe
vereenigen! Men volge het voorbeeld-,ïin de gemeente Die/lirc/z in Neér-
j larzclsch Luxemburg gegeven, alwaar men, sindsvier jaren., elken wel-
[ gezinde uit den burger- en hoogeren stand eenige huisgezinnen uit
j de behoeftigen heeft aangewezen, op welke een belangstellend oog °
. vestigt, en waaraan hij zijne zorg wijdt. Op die wijze is aan alle ge- ‘
schikte huisgezinnen uit de armen een vriend en raadsman uit de
l hoogere klassen toegedeeld. Deze maatregel droeg verblijdende vrucht.
Ziet men er tegen op, om het patronaat op vele honderden huisge-
Q zinnen in eene gemeente toe te passen,·men. bepale zich tot een klei- f
j ner getal. Beter iets, en dat goed, dan veel, en dat kwalijk ­gedaan! _
I Wat er gebeure, God blijft onveranderd dezelfde. God is goed.
Streve de mensch daarnaar., om het beeld van God te dragen! Wan-
, kele nooit het vertrouwen op Hem ,· die meer heeft dan éénen l
zegen! . _
H Ja! ik mag het niet ontveinzen, dat overdreven zorgen en klagen ·
l heeft weleens gehinderd en hindert mij nog. Staat er niet ge-
1 schreven: G·od geeft elk zijne spijze te zijner tijd en verzadigt al wat
I leeft naar zijn welbehagen. Ja! naar zyn en niet naar ’s menschen
welbehagen. Maar de mensch schijnt zijn` wil niet geheel en onvoor-
waardelijk aan het welbehagen Gods te willen onderwerpen. Het
stout en dwingend kind weigert alle speelgoed, omdat het nu een-
maal de zinnen gezet heeft op een bepaald eigendunkelijk gekozen
spel. Zal de volwassen mensch hetweêrbarstige kind gelijken, door
te dwingen gespijsd te worden met dat, wat de goede en groote Ver-
zorger, die in den Hemel woont, ditmaal niet tot eene dagelijksche
spijze voor allen in toereikende mate bestemde?, Zal men het slechte I
voorbeeld volgen, door sommige armen, helaas! gegeven? Van den vrien­ ‘°
delijken en edelmoedigen vriend der armen, die, jaren lang, tegen den
winter, aardappelen kosteloos uitdeelde, maar ditmaal, in plaats daar·
van, andere levensmiddelen bestemde; weigert men die levensmiddelen
aan te nemen; terwijl men als met geweld het onmogelijke begeert, en
dwaas genoeg is, om verre de voo1·keur te geven aan een` slechten
aardappel boven ander gezonden welsmakend voedsel. Zal men te
midden van vele zegeningen, omdat men éénen mist, in wrevel of
moedeloosheid zeggen: "Dit alles baat mij niet!`°
’t Is van de uiterste aangelegenheid, gedurende dezen winter, op de
behoeftigen en den h‘am1wa­1<Sm¤ een belangstellend oog te vestigen.
Men wane niet genoeg tc hebben gedaan, met eene massa gelds bij-