HomeHet onregtmatige, ondoeltreffende en hoogst-nadeelige der Armenwet, in hare bepalingen omtrent het domicilie van onderstandPagina 40

JPEG (Deze pagina), 665.97 KB

TIFF (Deze pagina), 5.79 MB

PDF (Volledig document), 30.22 MB

t
Y F
l,
58 _ Y
»5°. De bedeelingen zouden waarschünlük niet zoo over· [
üld en zoo onbekrompen worden verleend , wanneer men
met eigen krachten moest te rade gaan en de zekerheid J
had van niet terug te bekomen;
»4°. De gemeentebesturen zouden in het belang hunner E
gemeenten eene aanleiding te meer vinden, om tegenover
de besturen der instellingen van vveldadigheid een meer
onathankelük standpunt in te nemen, en niet zoo spoedig
de taak ter hand te nemen, door deze, om welke reden jj
dan ook, onafgewerkt te laten.
»Wü hebben het denkbeeld der ophefting van het restitu­
tie­stelsel aan de ernstige overweging der regering aanbe-
volen; -­ de gewigtige zaak der armverzorging is op den
verkeerden weg,en er schünt te moeten gehandeld worden,
om haar daarvan te regt te brengen.- Wij achten dit noo­
dig in het belang der gemeenten , die door de bestaande
orde van zaken boven mate worden gedrukt, en ook in 1
het algemeen belang, dat slecht gediend is door de bevor­ l
__ dering van begrippen omtrent armzorg, gelük die zich l
thans meer en meer vestigen? ‘ l
In het verslag van HH. Gedeputeerde Staten van Gro-
ningen , in 1860 uitgebragt, lezen wü onder anderen het '1
volgende: »Het natuurlük en noodwendig gevolg van de j
feitelijk bestaande, verkeerde verhouding tusschen het
kerkelük en hurgerlük armwezen is in de eerste plaats: h
»Beperki¢zg van /scr/selühe en uitbreiding {lien tm gevolge j°
van burgerlüke arznverzorging, [let valt wel niet te ont-
kennen, dat deze staat van zaken in het leven wordt ge-
roepen ook door de onafhankelijkheid, waarin de kerkelüke
armbesturen door de wet zyn geplaatst, en die hun de
vrüheid geeft, den grens der armbedeeling naar eigene keus
en zienswyze in te rigten en te beperken; doch het nadeelig _
` gevolg, daaraan verbonden, zou grootelijks voorgekomen
worden, wanneer slechts de te dien aanzien bestaande kerke-
lgke verordeningen en aansporingen trouw worden opgevolgd,
1
‘ (
ti