Home1000 pound belooning dood of levendPagina 80

JPEG (Deze pagina), 819.65 KB

TIFF (Deze pagina), 5.44 MB

PDF (Volledig document), 101.44 MB

_,__r__ ,___m,;_.e:.;x. ....=~:;= ‘ `
l

il
je deze oplossing tevreden. Zoo sliepen wij in het moeras zacht
Je- als in Abraham's schoot en snurkten weldra om het hardst.
nu Het werd reeds licht, toen wij uit onzen zwaren slaap
aar ontwaakten. Door en door koud natuurlijk. Hoe kon het ook
vas fg anders! Ons lichaamsgewicht had ons ongemerkt steeds dieper
vas in den doorweekten grond doen zinken; koude en vocht
te werkten van alle kanten op ons in. Gelukkig hield tenminste
de regen op.
ard "Ontbijten !" knorde mijn maag gebiedend, en ook Schönberg l
gen herinnerde er mij een beetje weemoedig aan, dat wij nu, in
aar plaats van in een nat rijstveld te liggen, op het droge aan een
on·· maaltijd hadden kunnen zitten, indien wij ten opzichte van
rste den weg niet zoo bedrogen waren uitgekomen. Bij gebrek
ede aan warme koHïe en thee namen wij slechts een ,,slokje" en
jg stonden toen niet zonder moeite op om de streek te gaan
ler~ bekijken.
len. ïä Nu, dat gaf weer eene verrassing! ,,Kijk," zeide ik zoo
ac- I onschuldig mogelijk, ,,daar staat een boerenhut vlakbij!"
,,Een wat?" herhaalde eene verwijtende stem naast mij.
rna L Zonder om te zien zag ik de gezichtsuitdrukking, die met
gj deze woorden vergezeld ging. Inderdaad waren wij om zoo
oen E; te zeggen door louter boerenhutten omringd. A
,,Nu hebben wij eene prachtige gelegenheid om naar den
ir ?°' weg te vragen," zeide ik haastig, om aan het gesprek eene
,af. voor mij meer aangename wending te geven.
nde Indien wij bloeddorstige koppensnellers geweest waren, dan p
hadden de bewoners zich nauwelijks angstiger in hunne hutten
:r je hebben teruggetrokken. Dat wij geen Moros waren, moesten _
zij, niettegenstaande onze donkere huidkleur, weldra inzien,
van maar toch bleef ons voorkomen voor hen nog zóó verdacht,
VE dat eerst na oneindige moeite een van hen zicht liet bewegen I
ij te ons naar Ganasee te vergezellen.
t er Uit de eerste de beste beek slurpte ik met volle teugen het
·ede `yerfrisschende water op, al was deze drank intusschen niet ‘ ‘
geheel in staat een goeden morgendrank te vervangen. Lang
het behoefden wij echter daarop niet meer te wachten. Tegen
den Fi acht uur kwamen wij aan het Llanaomeer en den dicht daarbij ä
gen Q gelegen Amerikaansche politiepost. Nu was er intusschen aan Q
De l onze ontberingen een einde gekomen. Men verwachtte ons g
met reeds en heette ons hartelijk welkom. Door middel van een .
77 «.
C