Home1000 pound belooning dood of levendPagina 71

JPEG (Deze pagina), 833.70 KB

TIFF (Deze pagina), 5.40 MB

PDF (Volledig document), 101.44 MB

.r-..-..-.-..--­ .­­- ~ LI * "
7 Y _ _ e....__L;; ­*>·***·-*" """"' . . WM., Y- Y ,,,r,___f,_,,,._,_,,, M,
‘l
I Sedert onze vlucht waren nu reeds drie maanden verstre­
‘ ken. Wanneer konden wij hopen het vaderland te bereiken,
j wanneer wij niet spoedig sneller vooruit kwamen? Niettemin
li was het er verre van, dat wij tegen ons lot in verzet kwamen.
F Ik behoefde slechts aan mijne kameraden van de ,,Emden"
Q te denken, die gevangen zaten, om mij gelukkig te gevoelen
ook onder omstandigheden, die niet geëigend waren het leven
j aangenamer te maken. , j
ë Onverwachte gebeurtenissen sloegen vaak onze schoonste
{ plannen in duigen, maar hoe dikwijls werden wij aan den
nde anderen kant door geluk begunstigd! Iuist nu weder. In ons
acht slechtste humeur legden wij na twee dagen bij een zaagmolen
tten 1 aan, dien wij in een inham verborgen aantroffen. Echte
gen Yankeegestalten in hemdsmouwen en op. pantolïels keken ons
naar nieuwsgierig aan.
ilde ä ,,Is hier misschien gelegenheid om snel naar Malabang
mg. ` te komen ?" vroeg ik zonder veel hoop, nadat wij elkaar
het j gegroet hadden.
zoot ç ,,Zeker, vanavond gaat onze motorboot daarheen. U kunt
uit. - meevaren."
zeer Ditmaal had dus werkelijk onze geluksster ons geleid. Zeer
s in ¥ verheugd haalden wij onze bagage van de zeilboot en zagen .
izee ` haar daarna, zonder veel verdriet over het afscheid, alleen
ing, - haars weegs gaan. i
. Na het avondeten gingen wij weg. Slapend op het voordek I
:ilde en niet geplaagd door vliegen en muskieten. daarentegen zacht
liet omspeeld door een verfrisschende koelte, kwamen wij 's morgens
een om zes uur bij eene nederzetting aan, waar onze Amerikaan ·
ukte gi zaken had af te wikkelen. In zwakke, vermolmde booten
1der voeren wij aan land, waar ons de farmers, cowboys, die er I
_ slordig uitzagen, ontvingen. ‘
den Nauwelijks hadden wij een paar woorden met hen gewis~ Y
Ten à seld, of plotseling was er een.geruisch in de lucht en werd
om_ de hemel door wolken bedekt. In het eerste oogenblik dacht ik
Aan ¥` ik aan onweder, maar de alarmkreet ,,Sprinkhanen!" die a
vom tegelijkertijd aan alle kanten weerklonk, lichtte mij dadelijk X
ruit. in. Inlanders stormden uit het houten lplokhuis, het hoofd- {
loen 3* gebouw, en uit eenige kleine hutten in het open veld, en
. wij ' weldra begon er een merkwaardig geklepper. Ook wij snelden
naar de naastbijzijnde aanplanting. Daar zagen wij het tot
_ E1 .
ä ;
9