Home1000 pound belooning dood of levendPagina 61

JPEG (Deze pagina), 841.01 KB

TIFF (Deze pagina), 5.45 MB

PDF (Volledig document), 101.44 MB

_ ,_,. ""-·" ··’·"? ·‘”*;"‘ :"*""`i"‘q" ï""‘
lf Op deze proefvaart moesten twee man voortdurend hoozen
gg en niettegenstaande dit zaten wij bijna tot aan de knieën in
gg het water.
;n ~ ,,Zal mettertijd wel gaan," troostte ik Schönberg, die
gt steeds bedenkelijker zat te kijken en klaarblijkelijk een zwaren
¤, 5 strijd met zichzelf streed. Dat kon ik mij best begrijpen, maar ­
m ik paste wel op hem al te kras aan te pakken. De onderneming
gg was natuurlijk niet geheel ongevaarlijk. Of zijn wensch het
gn 2 vaderland te bereiken sterker was_dan de niet ongegronde
vrees voor dit waagstuk, moest hij maar met zichzelf uit ‘
gg Q · maken. Kregen wij slecht weder, dan kon de onderneming R
gy g wel eens A erg slecht afloopen. En verantwoording voor zijn
n, ï` leven wilde ik niet op mij nemen. Sloot hij zich bij mij aan,
et dan deed hij dit voor eigen rekening en risico.
ap De Hollandsche kapitein vertrok zijn gezicht en schudde
gn ld zijn hoofd, toen hij ons aldus zag komen aandobberen. ‘
ls, ,,U wilt daarmee toch niet naar Mindanao ?" vroeg hij op
de ongeloovigen toon.
gg Hij keek naar den hemel en haalde zijn schouders op met
jg- ff een gezicht als wilde hij zeggen: Ik wasch mijn handen in
jet { onschuld. Overigens was het er hem om te doen zoo spoedig
lie mogelijk weer te kunnen terugvaren. Wij hielden hem niet ,
gid ii lang op. Weldra was onze bagage in de boot gelaten.
ïd, f Nu was het zoo ver. Schönberg stond boven op het .
zr- F promenadedek. Het scheen voor hem erg moeilijk om een °
besluit te nemen. Nu had hij nog solide planken onder de
mt voeten en eene vergelijking met onze boot moest hem wel I
:ns erg bedenkelijk stemmen. Aanlokkelijk zag het er in ieder geval .
gkg niet uit te zien, hoe onze kisten en pakken met het verwarde
. takelwerk in een chaos door elkaar en half in het water
oo § lagen, en ook onze donkere helpers maakten een allesbehalve ’
[en betrouwbaren indruk. I
Op Ik kon hem niet helpen. De inlanders namen reeds de N
af- riemen op.‘Dadelijk moest hij besluiten. T
Op ,,Nu, hoe is het? Ga je mee of niet? Anders ga ik alleen," ­
lke riep ik naar boven. j
znd Ik zag hem diep ademhalen. Eenige seconden aarzelde hij g
zed nog. Dan vermande hij zich en antwoordde met vaste stem: ,2
ige lj ,,In Gods naam, ik blijf bij je." Q
Dit besluit heb ik hem hoog aangerekend.
57
Qi ïw