Home1000 pound belooning dood of levendPagina 57

JPEG (Deze pagina), 848.20 KB

TIFF (Deze pagina), 5.49 MB

PDF (Volledig document), 101.44 MB

r. ..r..m,., ··-­ · * 5.. ,
,,Zeker," antwoordde ik in het Engelsch.
,,Och, vertaal me dan eens wat hierop staat," en meteen
hield hij mij een lucifersdoosje onder den neus.
ç Natuurlijk. zou ik mij van dien brutalen kerel het liefst
dadelijk hebben afgemaakt, maar dat durfde ik niet goed te
' V; doen. Net doende, alsof ik van zijne weetgierigheid overtuigd
was, gaf ik hem, zonder een spier van mijn gezicht te ver-
trekken, de vertaling. '
Nu trok de ander een dom gezicht.
,,Ik was werkelijk in de meening, dat u een verkapte
St Duitscher waart," zeide hij half ontnuchterd. .
ze ii Ik deed, alsof ik het als een goede grap beschouwde, en
,n Q; vroeg lachend: ,,Hoe bent u op dat denkbeeld gekomeh ?”
E ,,Wel, u zeide toch na tafel ,,Mahlzeit"!"
té Dat was het dus. Werkelijk had ik mij dien dag aan tafel
€_ ‘ zóó vergeten, dat ik het ,,I/Iahlzeit" van mijn landgenooten ‘
na 9 ouder gewoonte met hetzelfde woord beantwoordde; het zal
rid wel goed geklonken hebben. Ik zag nu de gevolgen van mijn
an kleine onachtzaamheid. Gelukkig was de vrager tevreden met
M mijn verklaring, dat ik wel vaak in Duitschland geweest was,
Ch maar dat deze tafelgroet vrijwel het eenige woord was, dat
de mij van die moeilijk aan te leeren taal was bijgebleven. n
lat · Den l1< Mei liet de boot bij Menado het anker vallen.
ijn fx Hier werd ik erg ontnuchterd. Er lag geen enkel schip, dat .j
en ook maar eenigszins te gebruiken was geweest.
:dS ,,Ga met de boot verder mee naar de Talaut~eilanden, dan I,
Nij jj zult ge bepaald wat vinden, ried me een landgenoot, die in j
ap Menado woonde en die ons bij ons zoeken behulpzaam was. .
lm Daar ons geen keuze overbleef, hadden wij niet veel tijd
Ildy fi noodig om te overleggen. Voor alle zekerheid kochten wij
zn, _ reeds hier proviand voor meerdere dagen, bekeken het keurige, ‘
ab stille, door oude forten beschermde stadje en brachten ge-
de. zellige uren door in het huis van onzen nieuwen bekende. « A_
as_ De kapitein en zijn eerste officier keken ons zeer verbaasd T
Ber E aan, toen wij op den avond van den 13d¤¤ Mei kort vóór .
ren de afvaart met twee kleine kisten en ieder met een koffer ‘
iek terugkwamen, maar nog beschouwden wij het als overbodig
jg. hun eenige opheldering te geven. Zonder ons om hunne J
m_ vragende blikken te bekommeren betaalden wij onze passage i
en werden ook niet met vragen lastig gevallen. Q
53 if
£' » /7