Home1000 pound belooning dood of levendPagina 50

JPEG (Deze pagina), 865.83 KB

TIFF (Deze pagina), 5.43 MB

PDF (Volledig document), 101.44 MB

ii; *1
mij te deelen. De anderen wilden eerst zaken afdoen, daarna
jij naar Deli reizen en dan, indien mogelijk, latex: volgen.
Een beminnelijk landgenoot had zijn motorboot ter onzer ­ gl
ij; ij beschikking gesteld. Des nachts reden wij ongemerkt per auto
naar het schip. Een goedkoope handkoffer maakte mijn geheele
bagage uit.
gj Vlak bij land blijvend bereikten wij den volgenden dag de fi
{lil; Onder Duitsche leiding staande goudmijn Salina, waar een
çïlïg van onze vluchtgenooten intusschen eene betrekking had ge- jï
ifigjg vonden. Nog dienzelfden nacht gingen wij verder.
jj Teneinde ons spoor uit te wisschen wilden wij gebruik
maken van een vracht­auto, die van Ketaoen naar Bengkoelen
ij ,ï§ reed; wij besloten dus in Ketaoen aan land te gaanl Maar
ëä dat was gemakkelijker gezegd dan gedaan. Vóór de haven
stond een geweldige branding, en het handige sturen van
Q; LT onzen Maleier ten spijt zou het in geen geval gelukt zijn.
Tweemaal werd de boot door de aanrollende golven ge­· ·
grepen, vóórdat wij ·»-· kletsnat natuurlijk ·-« aan land konden S
E5; stappen. Ook de nu volgende autotocht was er geen voor ri
ï angstige zielen. Onze bruine chauffeur nam de bochten als `
gi een dolle, zich om de afgronden, die langs den weg gaapten,
X niet bekommerend. Toen ons daarbij nog een neergevallen
7 dikke telegraafdraad bijna onthoofd had, scheen zelfs mijn
'. metgezel tot de overtuiging te komen, dat een zeereis in een
T; J kleine moterboot heel wat minder levensgevaarlijk was. Hij E"
had namelijk veel last van zeeziekte gehad en gevoelde er
nu veel voor om de reis over land voort te zetten. ·
Reeds scheen er voor ons niets anders op te zitten dan ` `
gäiï een nieuwen marsch door de oerwouden, toen eindelijk, na ‘
i twee dagen vergeefs gezocht te hebben, een reddende engel l
i ‘ verscheen in de gedaante van den eigenaar van een motorboot, `
? W die ons tegen vergoeding van de benzine van Bengkoelen 1
" naar Kroe wilde brengen. Aldus voeren wij opnieuw langs
5 de kust, den geheelen nacht en den daarop volgenden dag. 1
, V Het was reeds donker, toen onze gids ons aan onze be- E
stemming aan land zette. Dat wij ons werkelijk in Kroe [
. E bevonden, moesten wij van hem aannemen, want wij zagen .. S
` niets. Geen licht wees ons den weg, er was niemand, aan d
_ L wien wij om inlichtingen hadden kunnen vragen. De bewoners ll b
van dit donkere nest waren met de kippen naar bed gegaan. e
46
. lr